🔰 قصیدیۀ مؤمنیه ▪️ در مدح امام رضا علیه السلام و شیعیان راستین آن حضرت ای باور مقام تو ایمان مؤمنین وی آیه‌های عشق تو قرآن مؤمنین ای جذبه‌های مهر تو در فطرت همه وی کیمیاگری تو برهان مؤمنین ای با قبول امر تو از خود رها شدن کامل‌ترین تجلّی عرفان مؤمنین ای آن‌که هست بین تمامی فرقه‌ها از آنِ پیروان تو عنوانِ «مؤمنین» ای شرط دلپذیر امان از عذاب‌ها حصن تو تا همیشه نگهبان مؤمنین ای آن‌که آشیانۀ تو، گر کَرَم کنی باشد رواق منظر چشمان مؤمنین ای همجواریت همۀ گرمی حیات دوران دوری از تو زمستان مؤمنین ای زلف حوریان، حرمت را غبارگیر وی خاکروب صحن تو مژگان مؤمنین ای پیر خضر! آبخوری‌های مرقدت در پشت پرده چشمۀ حیوان مؤمنین ای شمسه‌های سقف بلند رواق تو سیاره و ستارۀ کیهان مؤمنین همسایه با تو بودن و میل بهشت عَدن مصداق کاملی‌ست ز کفران مؤمنین آموزه‌های ناب تو انگیزۀ قلوب اندیشه‌های توست در اذهان مؤمنین در روزهای داغ بلا، سایه‌ات پناه در شام شبهه، نور تو فرقان مؤمنین فیروزه گر به پای شما سر نسوده بود هرگز نبود لایق دستان مؤمنین یک بسته حاوی نمکی اندک از شما زینت‌فزای سفرۀ اعیان مؤمنین خاری که بر سر از گل روی تو سایه داشت هرگز نبوده خوار به بُستان مؤمنین تکرار نام نیک تو قند مکرّر است فهرست نام‌های تو قندان مؤمنین خواهند از تو ساده‌ترین احتیاج را بر این سخن گواست نمکدان مؤمنین جز نام عاشقان تو هرگز ندیده‌ایم بر هیچ کوچه‌ای ز خیابان مؤمنین طفلان مؤمنین، همه پیران عشق تو پیران عشق، طفل دبستان مؤمنین آواز ناز و شعر شررخیز و مشق عشق هر یک نشانی از هنرستان مؤمنین هرگز به خود جوامع عالم ندیده‌اند چیزی شبیه رشتۀ پیمان مؤمنین غیر از ردیف و قافیه‌هایی شبیه عشق نشنیده‌ام ز طبع غزلخوان مؤمنین خوبی هنوز خواهش خلق است و دارد او این آبرو ز چاه زنخدان مؤمنین چون جدّ تو به غیر طعام یتیم‌ها هرگز ندیده‌ایم به همیان مؤمنین رنگین‌کمانِ چشم‌نوازِ میانِ ابر یک جلوه از تجلّی الوان مؤمنین گاهی حجاز و گاه نهاوند و گاه شور ماییم و قاریان خوش‌الحان مؤمنین از گنج‌های ناب بهشتی نشانه‌ایست یاقوت اشک و لعل دُرافشان مؤمنین کلّ فضای سرد جهان گرم می‌شود با شعله‌ای ز شمع فروزان مؤمنین هرگز نکرده است کله‌‌داری از شهان فکر و خیال دیدن ایوان مؤمنین ای آفتاب عشق، از انوار ماه توست این جلوه‌ها به طلعت تابان مؤمنین از یُمن خاکبوسی میدان عشق تو گوی فلک نشسته به چوگان مؤمنین هر بنده‌ای که داشت به گوش از تو حلقه‌ای وصفش چه بود؟ سلسله‌جنبان مؤمنین دارند چون که گوش به فرمانت ای امام باید که داشت گوش به فرمان مؤمنین مجنون‌صفت چو جان تو در تن نشانده‌اند لیلا هر آن‌چه هست به قربان مؤمنین پاک است بس که طینتشان باید آن‌که کرد یادی ز روح پاک نیاکان مؤمنین ما زنده‌ایم از دَمشان چون تو می‌دمی مانند نی به نای نواخوان مؤمنین با آن‌که هست دورۀ تکفیر اهل حق ما را نوشته‌اند مسلمان مؤمنین روزی که خلق در پی قارون دویده‌اند ما بوده‌ایم در پی لقمان مؤمنین با هر که با تو بود نشستیم و عاقبت بر دل نشست مجلس مستان مؤمنین چشمی ندیده است در این دارِ غصه‌خیز جز در غم تو دیدۀ گریان مؤمنین وقت وداع و نوحه‌سرایی برای تو زین غصه گشته چاک گریبان مؤمنین ما اشک روضه را به دو عالم نمی‌دهیم این اشک چیست؟ گوهر غلتان مؤمنین بر اشک شوق هم نتوان ساده چشم بست آن اشک چیست؟ درّ درخشان مؤمنین آمیزۀ مدیح تو با وعظ منکران زیباترین قصیدۀ دیوان مؤمنین ما الکنان کور نه، پیش تو گشته لال جمعیت بصیر و سخندان مؤمنین هر مؤمنی به رتبۀ «منّا» نمی‌رسد باید که داشت همّت سلمان مؤمنین 🗓 ۱۴۳۷ قمری 🏷 #شعر #امام_رضا #مؤمنان 🌻 @Smh_Doaei

🔰 قصیدیۀ مؤمنیه 🎙 حاج جواد شکری 🗓 ذوالقعده ۱۴۳۸ قمری 🌻 @Smh_Doaei

«همسرم برایم نقل کرد که مادرش، #پسرم_مجتبی را که کودکی بود سرشار از معصومیت و پاکی و سلامت روحی و عشق و عاطفه و پایبندی به برخی عبادات به حرم حضرت رضا علیه‌السلام می‌برده و به او می‌گفته: به‌وسیلۀ امام رضا به خدای متعال متوسل شو و از خدا بخواه که پدرت را از زندان آزاد کند. کودک، معصومانه رو به امام رضا علیه‌السلام می‌کرده و به او توسل می‌جست. یک شب دیگر، مجتبی با مادربزرگش به حرم رفته و صحنه تکرارشده؛ اما این بار نشانه‌های تأثری شدید در مجتبی ظاهر شده، گریه و زاری کرده و با لحنی که حاکی از لبریز شدن کاسۀ صبر کودک و سوز و گداز عمیق او بوده، با امام رضا صحبت می‌کرده و به شدت اشک می‌ریخته؛ به حدی که مادربزرگش از کردۀ خود پشیمان شده و تصمیم گرفته که دیگر این کار را از مجتبی نخواهد. دو روز بعد، تلفن خانه به صدا در می‌آید تا صدای من را بشنوند؛ من آزاد شده بودم و از خانۀ برادرم در تهران با آن‌ها تماس گرفته بودم.» سال‌ها قبل، سید مجتبای سرشار از عشق، عصمت و عاطفه که تاب تحمل دوری شما را نداشت، با توسلی اشک‌آلود به حضرت رضا علیه‌السلام، برات آزادی‌تان از بند طاغوت را گرفت. و هیچ بعید نیست که حالا نیز ـ در همین ایام متعلق به امام رئوف ـ همان سید مجتبی، بتواند با همان شیوه، برات آزادی مردم عزیز ایران از بند مشکلات را هم بگیرد؛ همان مردمی که خودش گفت جای خالی شما را پُر کرده‌اند. راستی! حالا که از بند زندان دنیا خلاص شده‌اید و دستتان بازِ باز است، شما هم کمک کنید. اگر امضا و رضای سید علی، به اشک و آه سید مجتبی ضمیمه شود، حتما توجه سلطان سریر ارتضاء را بیشتر جلب خواهد کرد. 🌻 @Smh_Doaei

💔😭 این سه بیت از غزل رهبر شهید انقلاب رو میشه روی سنگ مزار ایشون در جوار مضجع نورانی حضرت رضا علیه‌السلام نوشت: دیری است زآشیانه جدا مانده‌ای «امین» غربت بس است، رو سوی آن کوی و بام کن دانم که مستمند و تهیدست و بی‌کسی از بارگاه فیض رضا توشه وام کن وآنجا که آمد و شد خیل ملائک است کُنجی گزین و تا به قیامت مُقام کن 🌻 @Smh_Doaei

ای میهن خدایی 🇮🇷 صحن امام‌رضایی ❤️ 🌻 @Smh_Doaei

خوانش رهبر شهید انقلاب از درس امام رضا علیه‌السلام به ما: ای مسلمان! از مبارزه خسته نشو! #مشت_گره‌کرده #اسلام_سیاسی #حوزه_پیشرو_و_سرآمد 🌻 @Smh_Doaei

هشتگ: تربیت قرآن‌پایه فتح‌الفتوح انقلاب اسلامی رویش‌های گام دوم برکات جنگ غم حماسی داغ قدرت‌آفرین الهیات مقاومت منطق پیروزی 🌻 @Smh_Doaei

قائدِ حاضرِ ناظرِ قائمِ حاکم حفظه الله تعالی و أیّده بنصره و بالمؤمنین 🌻 @Smh_Doaei

لبیک سید مجتبی ایران گشته #جانفدا 🌻 @Smh_Doaei

قبلا از «معجزۀ اسلام سیاسی» و «فتح‌الفتوح انقلاب اسلامی» سخن گفته‌ام؛ همان‌که در مثل شهید طهرانی‌مقدم و شهید آوینی جلوه کرد و در مثل شهید ابراهیم عقیل مصداق یافت؛ همان پدیده‌ای که در دفاع‌مقدس اوج گرفت و در تعداد زیادی از نوجوانان آن دوران به منصه ظهور رسید؛ همان‌که خیلی‌ها توهم یا توقع افول آن را دارند؛ یعنی گمان می‌کنند انقلاب دچار فرسایش شده و دیگر آن زایش‌های معنوی را ندارد؛ و این‌که از کیمیاگری‌های انقلاب، فقط باید در میان خاطره‌ها و سابقه‌ها سراغ گرفت. اما رهبر شهید انقلاب بارها بر این مطلب تأکید کرده‌اند که نه فقط انقلاب این کارکرد خود را از دست نداده، بلکه در مقایسه با سال‌های دهۀ شصت، شکل بهینه‌تری از آن را داراست. و حالا در این روزهای بعد از جنگ رمضان، مثل روزهای بعد از نبرد با داعش، می‌توان صحت این ادعاء را در حال‌وهوای دهه‌نودی‌های تربیت‌شده در مدرسۀ انقلاب به تماشا نشست. و اما پنج نکتۀ مهم: ۱. این نسل می‌تواند گام دوم انقلاب را بیمه کند و ما را از دو گردنۀ مهم «دولت‌ اسلامی» و «جامعۀ اسلامی» عبور دهد. ۲. ما برای رسیدن به «تمدن نوین اسلامی» و زمینه‌سازی برای طلوع خورشید ولایت عظمی به چنین نسلی نیاز داریم. ۳. تمام تلاش دشمن در عرصۀ جنگ نرم و در ماجرای تلخ کاهش جمعیت، محروم‌کردن انقلاب از چنین نسلی است. ۴. تمام تلاش فعالان آموزشی، تربیتی و تبلیغی، باید معطوف به تربیت نسلی در این تراز باشد. ۵. باید بتوانیم تلاش‌ها و تجربه‌های خُردِ منتهی به چنین تربیتی را به سازوکارهای فراگیر حاکمیتی تبدیل کرده و امکان تربیت نظام‌مند و انبوه چنین نسلی را فراهم آوریم. 🌻 @Smh_Doaei