نفس‌نفس؛ اگر از باد نشنوم بویش . زمان‌زمان چو گل از غم کنم گريبان چاک..

‌مطمئنم گفته بودی با تو ام تا روز مرگ من فقط شک می‌کنم گاهی مبادا مرده‌ام ..!

گوش شنوا نیست در این دار مکافات محکوم به زندان دل‌آزار سکوتیم

کاش می شد شعر بودم تا تماشایم کنی خط به خط من را بخوانی تا که معنایم کنی!

اظهار عجز نزد ستم‌پیشه، ابلهی‌ست اشک کباب موجبِ طغیانِ آتش است #جنابِ‌صائب

دلم را آهنین کردم مبادا عاشقت گردد؛ ندانستم توی ظالم دلی آهن ربا داری ..

-هیچ‌ سجاده ای باز نشد که نام تو را رمزعبورِ خود نکرد؛ یا حسین، خاک تو آبروی سجدۀ من است . و آب، با تولد تو در فرهنگ لغات دلم هم‌خانواده حسین شد ؛ به زمین خوش آمدی با اینکه زمین در حقت نامردی کرد . . ]

روسری های تو باعث شده زنبور عسل جای گل، حسرت و اندوه به کندو ببرد .

سبز می پوشی ، کویر لوت جنگل می شود عاقبت جغرافیا را هم تو عاشق می کنی !

بهانه تو به صحرا کشید مجنون را کشید عکس تو و دودمانِ لیلا برد