____ _

دگر بوی زندگی را یادم رفته است . اصلا زندگی بویی داشت ؟ . ذهنم آشفته است نمی‌توانم مهربانی را پیدا کنم . هر گلی را که میبینم یاد باغ دل شکسته ام می افتم . دگر گل ها بوی خاک مرده می‌دهند . هیچ چیز برایم تازگی ندارد . همه چیز تکراری . تیک تاک . زمان آهسته و متکبر می‌گذرد . تنها باریکه نور بنفش ، اتاق را نگاه می‌دارد . یادش بخیر ، بچه که بودم همیشه مادرم دستان خسته و بی‌جانش را لابه‌لای موهایم میکرد و برایم از گندم هایی میگفت که خوابیده اند . اکنون پناه خنده‌هایم در تاریکیست و درمآن دلم با خدا . . . اصلا وقتی نام او را بر زبان می‌آورم ، پرتو های امید دلم را می‌لرزاند . حالا او شده است تمام نا تمام هایم . روز ها آنقدر چشم انتظار می‌نشینم تا مهتاب طلوع کند و من بتوانم از خورشید خندان برایش بگویم . اگر ، اگر او نبود من در اقیانوس غم های آشفته ام غرق میشدم‌ . وقتی با او بر سر سفره دلم می‌نشینم گویی در چمن زاری نشسته ام و او را به یک لیوان چایی دعوت کرده . حرف هایمان انتهایی ندارم خب در واقع حرف هایم تمامی ندارد . آخر مگر می‌شود دلت با او باشد و خواب به چشمانت پرواز کند ؟ . نمی‌شود . . . - آذرخش .

- ایستاده در برابر جهان و زانو زده در برابر خدا . . . [ سکوت سفید ]

____ _

چشم جآدو مال تو . . . - سکوت سفید .

[ ولی بازم میشه گفت شکر . ]

- رحم کن بر کسی که تمام سرمایه اش امید به توست و فقط یک سلاح دارد ؛ آن هم اشک.. و شب بخیر . . . 🪷🩵 [ سکوت سفید ]

مي روم، از دل من دست بدار اي اميد عبث بي حاصل! - فروغ‌فرخزاد ' سلام رفقای جآن ؛ 🌱🪐

- همیشه تو قلب همدیگه زندگی میکنن . . . [ سکوت سفید ]

. آه اگر باز به سویم آیی ، دگر از کف ندهم آسانت....! -فروغ‌فرخزاد ' سکوتِ سفید .

- پشت هر شوخی یه حرف جدی هست . ' خآتون

____ _