آقاسید.... هنوز که هنوزه، اون شبِ انتظار رو یادمون نرفته... اون شبی که تا صبح زیرلب برای سلامتیِ خودت و همراهانت، انواع و اقسام دعا‌ها و زیارت‌ها رو خوندیم.... امید داشتیم که برمی‌گردی.... ولی گویا ما سعادتِ زندگی در کنارِ همچون شخصی رو نداشتیم....‌ آقا سید.... از اون بالاها دعا‌ برامون یادت نره‌... دعا کن قرآن‌، نگه‌دارِ ایران‌مون باشه... راستی! امسال مهمون هم داری... سلام مارو به رهبرِ شهیدمون هم برسون... :)

ولی من عاشق اون لحظه‌ام که کنار گروه سرودِ سراج المنیر؛ میخندم؛ ناراحت میشم و صحبت میکنم... :) پ.ن: قسمتی از فیلمبرداریِ امشب

نام زیبا کم نداری؛ مرتضی، حیدر، علی عاشقانت حضرت مولا صدایت میکنند...

۴ روز تا عید غدیر...‌

گلِ نرگسِ خشک‌شده‌ی‌ِ اسیرِ در میانِ چسبِ نواری؛ همونیه که رفیقم بهت داده بود و منم روایتش رو نوشتم... انصافاً هرموقع نگاش میکنم حالم خوب میشه... :) پ.ن: خوشحالم که یه روش برا نگه‌داشتن گل‌های هدیه‌ایم پیدا کردم... :)

‌

تجربه‌هامون نشون میده، هر موقع سپردیم به خدا؛ از اون چیزی که میخواستیم بهتر شد... ولی با این وجود این چه دردیه که فکر میکنیم خودمون به تنهایی میتونیم انجامش بدیم؟! #موجودی_به‌_نام_انسان

از منی که برا تموم شدنِ دورانِ کنکورم لحظه شماری میکردم و لاکردار الآن فقط و فقط کِش میاد؛ بشنوید: برا هیچ چیزی، تأکید میکنم هیچ‌چیزی زودتر از موعدش ذوق نکنید... اصلا خوب نیست...