کم کم به مرحلهای تو زندگیت
میرسی که برای نبودنها بیقراری
نمیکنی، دیر جواب دادن ناراحتت
نمیکنه، حساسیتهات کمتر میشن
و آدمها رو تو جایگاهی از زندگیت
قرار میدی که لیاقتش رو دارن.
وقتی همه شروع میکنن شبیه به همدیگه حرف میزنن، میپوشن، عکس میگیرن، شوخی میکنن، اصطلاحات یکسان استفاده میکنن و ... حس میکنم فردیت آدما داره از بین میره. همه دارن سعی میکنن اون چیزی باشن که تو سوشال مدیا پسندیده و دیده میشه و اون چیز، یک چیز الکی، مصنوعی و خالی از هویته