جایی نمان که غمت بی‌ارزش باشد؛ آدم‌ها اگر دوستت داشته باشند، نمی‌توانند غمگینی‌ات را نادیده بگیرند.

چشم من هرگز ندیده‌ست آدمی بی درد را زندگی رنج مدامست، آدمی سرسخت باش

آری همه باخت بود سر تا سر عمر دستی که به گیسوی تو بردم ،بردم....

‌تویی که دردِ جهان را یگانه درمانی...

من درباره‌‌ی تو چیزی به آنها نگفته‌‌ام اما تو را دیده‌اند که در چشمانم زندگی میکنی

گاهی نشدنش از شدنش بهتر و پربرکت‌تر است، ما نمی‌دانیم اما خدا می‌داند

خدا یه سری آدمارو حذف میکنه از زندگیمون چون چیزایی رو دیده و مکالماتی رو شنیده که ما هیچوقت ندیدیم و نشنیدیم!

خوشا صبحی که چون از خواب خیزم به آغوشِ تو از بستر گریزم

‌ یکی از مهم‌ترین درس‌هایی که تو زندگیم گرفتم، اینه که یه آدمایی همیشه fucked up ان. مهم نیست ما چقدر بهشون محبت کنیم یا تلاش کنیم کمکشون کنیم، قرار نیست چیزی تغییر کنه، اون آدما خودشون نمیخوان از اون حال در بیان و هیچ تلاشی هم نمیکنن. فقط تو رو خسته میکنن #حمید

گاه‌ گاهی پیک های لطف را باید شمرد بی حساب از باده ی احساس بخشیدن خطاست

‌ برانوش؟ نجات دهنده‌ای که هیچ‌کس نجاتش نداد، شنونده‌ای که هیچکس به‌ حرف‌هایش گوش‌ نکرد، دلگرم کننده‌ای که هیچ دلگرمی‌ای نداشت، حامی‌ای که هیچ‌کس حمایتش نکرد،امید بخشی که از‌ همه نا امیدتر بود. پ.ن:خوندم یاد برانوش افتادم🥲البته کلیتش ن همش مثلا نومید نبود و... #مخاطب_نوشت