تشکر از دوستانی که محبت داشتن باتوجه به فعالیت کم و سایدم جویای حالم شدن خوبیم نفس می کشیم... امیدوارم حال همگی خوب باشه، حداقل جسمی...از لحاظ روحی بهتون حق میدم مساعد نباشید این چند روز، حال و هوای دل‌ها عجیب سنگینِ. نبودن آدم‌هایی که تا همین دیروز کنارمون بودن، دردیِ که به این راحتی‌ها التیام پیدا نمیکنه شرایط اخیر و پیش آمده برای همه ما سخت بود،هست و خواهد بود. رفقای کنکوری هرکس درس میخونه و در مسیر هدفش هست مدیریت بحران خوبی داشته بهش خداقوت می‌گم و هرکس هم که شرایط و انگیزه و انرژی درس خوندن نداره رو هم بهش حق میدم، فقط شما تنها نیستی، خیلی از رقیب های شما در شرایط مشابه هستند. برای دل‌های داغدار آرامش، و برای همه‌مون روزهای روشن‌تر آرزو می‌کنم #مهی_نوشت

روزی در تاریخ مینویسند که درد آنقدر گسترده بود، که اشک‌ها نمیدانستند؛ برایِ کدام نام، کدام شهر، کدام زخم ایران فرو بریزند.

این جنازه‌ی رو زمین هم هدف داشت، هم آرزو.

ما پیرترین بیست و چندساله های دنیاییم ما جان سختان تاریخیم، تنها به اندکی امید زنده‌ایم!

تقدیم به بازماندگانِ شریفِ جوانانِ پرپر شدهٔ مان.

مردگان این سال عاشق‌ترین زندگان بودند.

‌ ‌به عنوان آدمی که کسی منتظرم نیست زیادی دنبال کانفینگم. #مخاطب_نوشت

پناه میبرم از شب های طولانی،به مرزهای تنت

گاهی این هم عشق است،تا بگذاریم کسانی که دوست شان داریم بروند.