‌در گلایه کردن میلی به دوستی است و من گله‌ای ندارم

‌ و غم بوسه آخر اونجاست که اون میدونه ولی تو با ذوق به آینده فکر میکنی #مخاطب_نوشت

‌ می‌خواهمت، که خواستنی‌تر ز هر کسی ‌

و درمانِ غم‌هایَت ممکن است شنیدنِ صدایِ کسی باشد که دوستَش داری…

‌ هرگوشه‌این‌شهر‌کسی‌خواب‌ندارد درگیرهمان‌کسی‌که‌آسوده‌به‌خواب‌است! ‌

دوستت دارم نه با هیجان روز های اول با ارامش سالهایی که هنوز نیامده اند...

‌ آغوش تو بوی وطن بوی عشق داشت خالیست جای تو وطنم درد می‌کند ‌

او امن بود و دنج اگر آدم نبود و مکان بود،احتمالاپناهگاهی می‌شد روی کوه‌ها،یا گرم‌خانه‌ای برای‌ بی‌خانمان‌ها، ‌شاید هم کتابخانه‌ای برای از واقعیت فرار کرده ها.