‌ آغوش تو بوی وطن بوی عشق داشت خالیست جای تو وطنم درد می‌کند ‌

او امن بود و دنج اگر آدم نبود و مکان بود،احتمالاپناهگاهی می‌شد روی کوه‌ها،یا گرم‌خانه‌ای برای‌ بی‌خانمان‌ها، ‌شاید هم کتابخانه‌ای برای از واقعیت فرار کرده ها.

در گریختن رستگاری نیست، بمان و از خودت چیزی بساز که نشکند...

‍‌ ‌ دوش در حلقه ی ما قصه ی گیسوی تو بود  تا دل شب سخن از سلسله ی موی تو بود ‌

در پایان آدم‌هایی هست که وجودشان از غم دنیا می‌کاهد؛ تو از آن آدم‌هایی🫀

رها کن آنچه را که رهایت می‌کند.

‌ بالاخره که دلتنگم میشی، دلتنگِ اون خاطره هایِ بینمون، دلتنگِ اون آغوش ها و حرفایی که بهم میزدیم، دلتنگِ جاهایی که میرفتیم و رازایی که داشتیم، دلتنگِ طوری که اسمِ همو صدا میزدیم، دلتنگِ روزایِ تلخ و شیرینمون، تو که سنگ نیستی بخوای خیلی مقاومت کنی، یه روزی از شدت دلتنگی شکسته میشی و میفهمی دردِ من تو اینهمه مدت چی بوده:))) #مخاطب_نوشت

‌ من هیچوقت احساس ناتوانی نمی‌کنم، مگر وقتی که دلتنگ تو میشم... #نزار_قبانی

شب داستانش فرق می‌کنه که از شدت دلتنگی رگ به رگ قلبم درد میکنه...

نشد که بشه...

آن که سکوت را انتخاب کرده؛در واقع یک بار همه چیز را گفته است.

2:13