دنیا نیاز داشت به یک سرپناه امن #قراری‌با‌حسین

کافیست اندوه را طولانی کنی؛ به چشم می بینی آنچه تمام می شود تویی، نه اندوه.

خنده هایت میبرد دل از کف هر غنچه‌ای با نگاهت درد را بی‌ نسخه درمان میکنی

پروانه صفت کُشته‌ی هر نور مَشو

الان که اینترنت قطع شده،وقتشه یه کتاب خوب باز کنی و یه صفحه یا دو صفحه بخونی... میتونی اون کار نیمه تموم رو تموم کنی می‌تونی یه موسیقی آرام بذاری و فقط به صداش گوش بدی... یه دفترچه پیدا کن و چند خط بنویس، حتی یادداشت‌های ساده روزانه... یه کم تمرین کششی یا پیاده‌روی کوتاه انجام بده تا بدنت هم فعال بمونه... و یا با کسی که کنارته گپ کوتاه بزن، حتی یه شوخی ساده حال آدم رو بهتر می‌کنه

مثل ماه روشن بمون و در پِی کامل شدن خودت باش

اجازه ندید به اسم عشق، گند بزنند به زندگی تون زیادند مردان و زنانی که نه عاشق شدن بلدند، نه از تعهد و دوست داشتن چیزی میفهمند، زیادند کسانی که زیاد ادعا می کنند و زیاد دروغ میگویند و زیاد وانمود میکنند، زیادند کسانی که نه عاشقند، نه صادقند، نه دیوانه، اما گرسنه‌اند، گرسنه‌ی جنس مخالف! خودتان را خرج آدم‌های گرسنه نکنید، گرسنه‌هایی که سیر نمی شوند...

دلیل غربت کسی نباش که تو را وطن دیده است

به شکل تازه ای دوستت دارم به شکل صبح باران و بوی گل

شانه‌ات یک تنه درمان پریشانی‌هاست

من نگاه از مردم این شهر میدزدم ولی آنکه را سیری ندارم از تماشایش تویی