چشام میدید دلم باور نمیکرد...

تو آن آزارِ شیرینی که دلخواه است تکرارَت!

‏میشد این ساعت ها جای بهتری بود مثلاً بغلت...

و انگار که‌ بودنت‌ راهیست‌ برای‌ دلبستن‌ به‌ زندگی...

من نگفتم “دوستت دارم” اما پیش همه از تو تعریف کردم من نگفتم “دوستت دارم” اما از لبخند‌ همیشگیم موقع صحبت با تو چیزی نفهمیدی؟

حس نمیکنی الان باید بغل من میبودی؟

تو امروز من و تمام فرداهای منى

شب هام دیگه شب نیست

روزهام دیگه روز نیست

نه خواب راحتی دارم نه مایلم به بیداری درون ما تفاوت هاست

دیگه جونی ندارم بزارم برای یکی دیگه ابلیتی م سوخت