تو ممکنه شبانهروز دلتنگِ آدمی
باشی که اگه برگرده، به هیچوجه
دیگه قبولش نکنی تو زندگیت؛ بحث
علاقه نیست، بحث آزار و عذابیه که
با رفتنش به روحت تحمیل کرده
و دوباره نمیخوای تکرار بشه.
دلتنگ آدمهایی که زخم زدن نشید.
دلتنگ خیانتکارا، دروغگوها، اونایی
که شما رو کوچیک کردن یا ارزش
شما رو ندیدن نشید. دلتنگی گنجیه،
حروم آدمای اشتباهش نکنید. بذارید
آدمای درست تو زندگیتون از این گنج
سهم ببرن.
آدمای اشتباه لیاقت دلتنگی تون رو ندارن
یادت باشه همیشه قرار نیست آدم
موردعلاقت، آدم مناسبی برای تو باشه.
تلخه ولی حقیقته
تکه تکه شده ام
بعد از تو
تکه ای از من تو را نفس میکشد،
تکه ای از من تو را می نویسد
تکه ای از من تو را پس میزند!
و تکه ای از من
هنوز "دلتنگ" توست...
من برات "اگه تو نری، منم نمیرم" بودم
ولی تو برای من "نمیای؟ کاش میومدی"
بودی.
شغل اول من وانمود کردنه؛ وانمود کنم
حوصله دارم در حالی که ندارم، وانمود
کنم خوشحالم در حالی که نیستم،
وانمود کنم اذیت نمیشم در حالی که
میشم، وانمود کنم دلتنگ نیستم درحالی
که هستم، وانمود کنم خسته نیستم
درحالی که هستم، خیلی هم هستم...
یه روز یه کتاب مینویسمو اسمشو میذارم:
اگه میموندی! و توش بهت ثابت میکنم که
خیلی اشتباه کردی رفتی...
یه بزرگی میگفت آدم میتونه هرروز دلتنگ
یه نفر باشه اما خوشحال باشه که اون
دیگه تو زندگیش نیست
همهی ما این جمله رو زندگی کردیم...
دلم تنگه، دلتنگی هم سخته .
چیه این دلتنگی ... میاد و یقه آدمو ول نمیکنه ؟!