یکی چون کسی دور و برش نیست دوستت داره!
یکیام چون دوستت داره،کسی دور و برش نیست!
کسی که دورش شلوغه و تو رو میخواد،با کسی از رو تنهاییش بهت رو میاره یکی نیست!
کسی که عاشقت باشه،میدونه کی رو داره!
نیاز به یادآوری نیست؛
حالا هرچه قدر که میخواد دورش شلوغ باشه!
همه ی آدما یکی رو دارن که هر شب
قبل از خواب چکش میکنن و بعد
میخوابن ولی خود اون آدم رو توی
زندگیشون ندارن.
به نظر من دیوانه نبود، بلکه بیاندازه رنج کشیده بود تمام دردش همین بود و بس...
پسرانِ روزگار، روزمون مبارک! روزی که یادآوری میکنه که ما نه فقط برای دنیا، بلکه برای خودمون باید زندگی کنیم. روزی برای شجاعتِ انتخاب، برای برداشتن قدمهای بزرگ و کوچیک به سوی معنا. در دنیایی که هر لحظه در حال تغییره، ما مثل جریانهای رودخونهایم؛ با قدرت پیش میریم، بدون اینکه از مسیرمون منحرف شیم. بیپایان بودنِ ایدهها و توانمندیهامون، همهچیز و ممکن میکنه. پس امروز، نه فقط روز ماست، بلکه روزِ یادآوری این که هر کدوم از ما میتونیم نقش خودمونو در ساختن جهانی جدید ایفا کنیم....
پسر بودن یعنی یه عمر ادای قوی بودن رو درآوردن، یعنی درد کشیدن و خفهخون گرفتن، یعنی یه جاهایی گریهت بگیره اما زود پاکش کنی تا کسی نفهمه، یعنی دلت بلرزه ولی صدات نلرزه، یعنی با جیب خالی غرورتو زمین نذاری، یعنی شبهایی که از فکر آینده خوابت نمیبره و صبح باز باید مثل کوه وایسی، یعنی خواستنِ آرامش بدون اینکه بلد باشی به زبون بیاریش. پسر بودن یعنی وقتی همه ازت توقع دارن خودت هیچکسی رو نداشته باشی، یعنی انقدر قورت دادی حرفهاتو که دیگه بغضت طعم خون گرفته، یعنی انقدر محکم بودی که یادت رفته خودت هنوز یه آدمی با دل و حس و روح. حالا که امروز روز جهانی پسره بذار لااقل خودمون برای خودمون بنویسیم، برای خودمون بغل بشیم، برای خودمون آرزو کنیم، چون تا امروز فقط خودمون بودیم که خودمونو نگه داشتیم؛ با همهی درد، بینیاز از دیده شدن، بینیاز از تأیید اما پُر از زخمهایی که اسمشون افتخاره.
#مخاطب_نوشت