و در خانواده ای پر از واقع گرایان،من رویا پرداز به دنیا آمدم.

_

نمی دونم چرا ولی نیکو و ویل منو یاد آنا و مارنی میندازن.

کتاب و انیمه "وقتی مارنی آنجا بود" بخشی از روح و زندگی منه. یادمه حدودا ۵،۶ سالم بود که واسه اولین بار انیمش رو از شبکه نهال دیدم. اون موقع هنوز خیلی بچه بودم واسه درک کردن مفهومش اما با این حال عاشقش شدم.بعد ها که بزرگ تر شدم دوباره اون فیلم رو دیدم و تازه فهمیدم قضیه از چه قراره... خلاصه شد فیلم مورد علاقم با شخصیت های مورد علاقم. فیلم مورد علاقت چیه؟_وقتی مارنی آنجا بود. شخصیت های مورد علاقت کین؟_آنا و مارنی. اگه بگم فیلمش رو بالای ۵۰ بار دیدم هم دروغ نگفتم،تک به تک صحنه ها و دیالوگ ها رو حفظم. وقتی فهمیدم کتاب هم داره سر از پا نمی‌شناختم ولی زبانم در حدی نبود که زبان اصلیشو بخونم. هی میرفتم تو گوگل و جلد کتابش رو میدیدم و حسرت می‌خوردم.تا اینکه پارسال دیدم از نشر کتاب چار ترجمه شده. با ذوق خیلی خیلی زیاد سفارشش دادم و مثل فیلمش عاشق کتابش هم شدم:))))

شاید همه این ها یک رویای احمقانه بود...

همه چیز رویاست...

همش سعی می‌کرد کاری بکنه که من خوشحال بشم؛اما هیچی مثل قبلش نشد،می‌شد همه چی مثل قبل بشه؟