خوب گریزی بزنیم به کتاب دینی دهم می‌فرماید که انسان موجودی بینهایت طلب است... و به دنبال چیزیست که روح بی نهایت طلب اورا سیراب گرداند

حالا بگم براتون که این بینهایت طلبی چجور خودشو نشون میده با احساس یه خلا تو وجودمون البته برای من اینجوریه حس خالی بودن حس تهی بودن حس بی حسی حس دغدغه ای که نمیدونی چیه یه حسی که نا آشناست و ما سعی میکنیم که اونو پر کنیم

قبلا گفتم فکر کنم

با هیچی پر نمیشه

مثلا کسی که سعی میکنه با انیمه پرش کنه هر وقتی که انیمه میبینه حالش خوبه اما وقتی نمیبینه خوب نیست و اینجاست که وابستگی ایجاد میشه کل زندگیش وقف میشه برای یک کاری یک چیزی که بهش وابسته شده

و هرچقدر هم بیشتر جلو میره انگار عطشش بیشتر میشه و حس میکنه بیشتر میخاد.. که فیلم ببینه که انیمه ببینه که هرچیزی..

و اما درست ترین و زیباترین وابستگی انسان به چیزی است که خلا وجودیش رو پر کنه آرومش کنه و مثل روح بی نهایت انسان بی نهایت باشه خب چی بهتر از سرچشمه ی روحمون میتونه مارو سیراب کنه؟ و خداوند از روح خودش درون انسان دمید پس بهترین وابستگی ،وابستگی به خداست... والسلام ختم کلام.

ولی خوب ماکه نمی دونیم کجاست

چیزه آنلاینه فکر کنم

من از انیمه خوشم میاد ولی قرار که نیست که پیگیر هر انیمه باشیم

دقیقا چیزی که تو ذهنمه

البته توی ترکم دارم کم تر میکنم دیدنشو