کاش میتوانستم دردتان را دَوا کنم!
همین دردِ دور بودنها، دیر دیدنها،
دیگر ندیدنها... همین که جِسممان
بهاران است و جانِمان پائیز.
قلبمان تحمل تمامِ دردها را پیدا کرده بود،
حالا به سختیها لبخند میزد و اُمیدوار میشد.'