ایتا - تِلْمـٰا.

1 مشاهده16:07

من داستانِ آن گل سرخم که عاقبت؛
دل‌سوزی نسیم سرش را به باد داد..'

1 مشاهده19:43

ز جمع آشنایان می‌گریزم، 
به کنجی می‌خزم آرام و خاموش.

1 مشاهده11:28

1 مشاهده11:29

با مردم‌ِ شب‌دیده به دیدن نرسیدیم؛
تا صبح دمی هم به دمیدن نرسیدیم..

1 مشاهده12:25

کالیم که سرسبز دل از شاخه بریدیم؛
تا حادثه‌ی سرخِ رسیدن نرسیدیم..

1 مشاهده12:25

خون‌خورده‌ی دردیم و چراغانی‌ِ داغیم؛
گل‌کرده‌ی باغیم و به چیدن نرسیدیم..

1 مشاهده12:25

- درخت می‌شوم و شوق برگ و بارم نیست..

1 مشاهده17:45

1 مشاهده17:45

من اما طوری تنها بودم،
 که ماندنم همه را تنها می‌کرد!

1 مشاهده17:45

مطالب بعدی