ایتا - تِلْمـٰا.

گر نگنجید به ظرفم غمِ او، خُرده مگیر؛
من یکی قطره و سامانِ غمش دریا بود!

1 مشاهده10:02

1 مشاهده10:02

- کوچ تا چند؟ مگر می‌شود از خویش گریخت؟

1 مشاهده10:03

‌اندوه تمام تنم را لبریز می‌کند و
      ‌‌به سرعت و شدت پیش می‌رود‌.
   ‌‌اندوهِ من رودخانه‌ی بزرگی‌ست؛
      ‌‌به زودی با هم به دریا می‌رسیم..

1 مشاهده10:03

- غمی داریم، در مجموع ولی خوبیم.

1 مشاهده08:57

1 مشاهده08:58

اطرافم تاریک است و مدام با خودم،
  ‌‌ زمزمه می‌کنم که در کدام نقطه ایستاده‌ام..؟!

1 مشاهده09:05

1 مشاهده09:11

- آمدیم و نبودیم و شدیم و نماندیم.

1 مشاهده09:11

مطالب بعدی