عجیب است؛
انگار در رنج بودن برای ما آشناتر است..
گویی زنـدگی را در دشواریها جستوجو میکنیم.
بیداریام چه دانی؟ ای خفتهای که شبها..
ننشستهای به حسرت، نشمردهای ستاره!
با هم عبور خواهیم کرد از دردها و بحرانها.
با هم گذر خواهیم کرد..
از هر لحظهی این زندگی
که غیرقابل پیشبینیست.