عمیقا حس میکنم مغزم داره از هم میپاشه *

لطفا غریبه بمون ؛ حوصلۀ داستان و دردسر ندارم .

از من غزلی مانده و از تو اثری نیست در خانه ی تنهایی من، هیچ دری نیست «لیلا » شدنم دستِ خودم بود عزیزم جز من به خدا عاشقِ دیوانه تری نیست بگذار و برو فکر نکن بی تو...عجیب است در رفتن ِ تو هیچ غم و دردسری نیست من حبسِ خودم هستم و تردید ندارم دور و برِ من جز «منِ ِ تنها» خطری نیست در هر غزلم عشق نشسته است کنارم اما به خدا ذره ای از تو خبری نیست

=>

بلاخره یه روز بهت ثابت میشه افکارتو تو خودت بریزی خیلی بهتره . *از هرجهتی

از دسته فکت هایی در قالب عکس . این واقعا حقققققققق زیاد .

-sky .

احتمالا آخرش از تجمع زیاد افکار مختلف تو ذهنم، سرم منفجر میشه و میمیرم بعدش روی سنگ قبرم مینویسن عاقبت اورتینک بیش از حد !

حقیقتا دیگه از بس از لفظ واگعیه یا کیکه استفاده کردن دارم نسبت بهش دچار تهوع میشم .