کاش یه طوری میشد هر وقت که دیگه جون نداشتیم رو یه دکمه کلیک کنیم و زندگی متوقف شه فقط بخوابیم ،بیهوش شیم ،چیزی رو حس نکنیم .
اصن یه حجم عظیمی از عکسای کادوهای تم قرمز و شکلات و خرس و اینا میباره
چقدر درک شدن دلنشینه، اینکه کسی باشه که بفهمه بی حوصلهگیات از دلتنگیه، از خستگی، و به جای ناراحتی و اخم کردن، حرفهاتو به دل نگیره وبا محبت آرومت کنه .
خوبه کسی باشه که بپذیردت وکنارت باشه ، با همهی بدی و بیحوصلگی ها و غر زدنات یادش نره که تو همون خوبِ همیشگی هستی که فقط کمی خسته شده .