تو اونی هستی که کنارت همه‌چی کیف میده، تو همونی هستی که می‌شه ساعت‌ها باهاش حرف زد و خسته نشد، تو همونی هستی که میشه باهاش از پرت‌ترین و مسخره‌ترین چیزایِ دنیا بحث کرد تا عمیق‌ترین مسائل فلسفی و کلامی، تو همون یه دونه آدمی هستی که اندازه‌ی تنهاییم دوسش دارم، تو همونی هستی که آش خوردن باهاش تو گرمای ۵۰ درجه قم هم حال میده، تو همونی هستی که حاضرم تموم غماشو به جون بخرم تا لبخند از رو لبش نیفته، تو رفیقِ وادیِ توحیدِ منی، همونی که وقتی باهاش قدم میزنم می‌تونم خودمو تو کوچه پس کوچه های نجف فرض کنم و رو به روم گنبدِ امیرالمؤمنین رو ببینم. همونی که دلم می‌خواد تا اخر عمرم باهاش زندگی کنم، همزمان باهاش از این دنیا برم و باهاش تو یه مکان دفن شم. تولدت مبارک، سیدعلی شوشتریِ عزیزِ من :)

چقدر از دست داده‌ام تمامِ آنچه که به من داده بودی را...

حتی و آنه بگبری احبك♥:)))

تو خانه بودی عزیزِ من، و من از دست دادمت .. و کسی که وطن ندارد، در تمامِ جنگ‌ها گلوله می‌خورد :))

هیه فرکة و شلون ما صارت و تضل جارحة :)))

_

قشنگ‌ترین چیزایِ دنیارو نمی‌شه دید، فقط می‌شه با قلب حسشون کرد ..