تو یک سلام به من کردی و نفهمیدی؛ به خانه رفتم و بر سینه‌ام مدال زدم... :)

احساس می‌کنم خیلی نفهمیدیم که دقیقا چه اتفافی افتاده. در عصر پدوفیلسیم حاکمان جهانی در روزگاری که تمام رؤسای جمهور، رهبران، وزیران، مشاهیر و سرمایه‌داران جهانی جزیره‌ای خوف‌انگیز در میانهٔ اقیانوس‌ها برای خود تدارک دیده‌اند که پسربچگان و دخترکان را از سراسر جهان بدانجا می‌برند برای اعمال شرورانه این کت‌و‌شلوارپوش‌ها؛ و در عصری که صدها کودک در سلول‌های زندان‌های صهیونستی به‌سر می‌برند و شکنجه می‌شوند؛ در جهانی که به دستور رؤسای جمهور اروپا و آمریکا، کوکان مهاجر از والدین خود جدا می‌شوند و در کمپ‌ها نگهداری می‌شوند، ناگهان یک نامه منتشر می‌شود. نامه آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای به کودکی ده ساله. که برایش نوشته «دوست عزیزم سلام». از تولد خودش برایش گفته و از دستخط پسرک تمجید کرده. خودش را « این بنده حقیر» خطاب کرده و هدیه‌ای هم برای پسربچه فرستاده و کودک ده ساله را به خوشحال‌ترین مرد جهان تبدیل کرده. پسرک سرش را توی مدرسه و خیابان بالا می‌گیرد و می‌گوید من دوست آقا هستم. از دستخط نامه آقا، به تعداد همه کشورهای غربی رونوشت بگیرید و برای کاخ‌های ریاست‌جمهوری‌ سراسر جهان ارسال کنید تا شرم کنند. به کمپ‌های نگهداری اطفال، به سلول‌های انفرادی، به کودکان اپستین. بگویید که مردی پنجاه و هفت ساله در ایران، برخلاف این شروران پست که با شما بدرفتارند، دوست شما هم هست. گو این دم محمد است که کودکان زنده در گور را دوباره صدا می‌زند. «مهدی مولایی» @m_molaie110

تو اگه بیست‌شبم دیرتر از دست بری، برای من بیست شبه .. 💔