. 📜 «تـاریـخ امامان معصوم» علیهم‌السلام با سلام و ادب خدمت اعضای محترم احتراما به اطلاع می‌رساند در روزهایی که مناسبت خاصی در تقویم ذکر نشده است یک دوره «تاریخ امامان معصوم» علیهم السلام به صورت اجمالی تقدیم شما بزرگواران می‌گردد. امید است مورد پسند و توجه قرار گیرد.. امام اول، حضرت علی علیه‌السلام: 👇

۱. 🔸 خطرهای داخلی و خارجی الف) بیم و نگرانی از کشته شدن افراد خاندان امامت ب) بیم و نگرانی از اختلاف و خونریزی در میان مسلمانان ج) بیم و نگرانی از نابودی اسلام با افزایش قدرت مرتدین از آن جا که بسیاری از گروه‌ها و قبائلی که در سال‌های آخر عمر پیامبر مسلمان شده بودند، هنوز آموزش‌های لازم اسلامی را ندیده بودند و نور ایمان کاملاً در دل آنان نفوذ نکرده بود؛ هنگامی که خبر درگذشت پیامبر اسلام صلی‌ الله علیه وآله در میان آنان منتشر گردید، گروهی از آنان پرچم «ارتداد» و بازگشت به بت پرستی را برافراشتند و عملاً باحکومت اسلامی در مدینه مخالفت نموده و حاضر به پرداخت مالیات اسلامی نشدند و باگردآوری نیروی نظامی، مدینه را به شدت مورد تهدید قرار دادند. به همین جهت نخستین کاری که حکومت جدید انجام داد این بود که گروهی از مسلمانان را برای نبرد با «مرتدان» و سرکوبی شورش آنان بسیج کرد و سرانجام آتش شورش آنان با تلاش مسلمانان خاموش گردید. در چنین موقعیتی که دشمنان ارتجاعی اسلام، پرچم ارتداد را برافراشته وحکومت اسلامی را تهدید می‌کردند، هرگز صحیح نبود که امام پرچم دیگری به دست بگیرد و قیام کند. امام در یکی از نامه‌های خود که به مردم مصر نوشته است، به این نکته اشاره می‌کند و می‌فرماید: «... به خدا سوگند هرگز فکر نمی کردم و به خاطرم خطور نمی کرد که عرب بعد از پیامبر، امر امامت و رهبری را از اهل بیت او بگردانند و (در جای دیگر قرار دهند، و باور نمی کردم) خلافت را از من دور سازند! تنها چیزی که مرا ناراحت کرد، اجتماع مردم در اطراف فلانی (ابوبکر) بود که با او بیعت کنند. (وقتی که چنین وضعی پیش آمد) دست نگه داشتم تا این که باچشم خود دیدم گروهی از اسلام بازگشته و می‌خواهند دین محمد (صلی الله علیه وآله) را نابود سازند. (در این جا بود) که ترسیدم اگر اسلام و اهلش را یاری نکنم، باید شاهد نابودی و شکاف در اسلام باشم که مصیبت آن برای من از محروم شدن از خلافت و حکومت بر شما بزرگ تر بود، چرا که این بهره دوران چند روزه دنیا است که زائل و تمام می‌شود، همان طور که «سراب» تمام می‌شود و یا ابرها از هم می‌پاشند. پس در این پیشامدها به پا خاستم تا باطل از میان رفت و نابود شد و دین پابرجا و محکم گردید». همچنین امام در نخستین روزهای خلافت خود طی خطبه ای این موضوع را یادآوری نمود. «عبدالله بن جناده» می‌گوید: من در نخستین روزهای زمامداری حضرت علی علیه السلام از مکه وارد مدینه شدم، دیدم همه مردم در مسجد پیامبر دور هم گردآمده اند و انتظار ورود امام را می‌کشند؛ ناگهان حضرت علی علیه السلام در حالی که شمشیر خود را حمایل کرده بود، از خانه بیرون آمد، دیده‌ها به سوی او خیره شد، او در مسند خطابه قرار گرفت و سخنان خود را پس از حمد و ثنای خداوند چنین آغاز کرد: «هان ای مردم! آگاه باشید روزی که پیامبر گرامی از میان ما رخت بربست، فکر می‌کردیم کسی با ما، درباره حکومتی که او پی افکنده بود، نزاع و رقابت نمی کند، و به حق ما چشم طمع نمی دوزد، زیرا ما وارث و ولی وعترت او بودیم، اما برخلاف انتظار، گروهی از قوم ما به حق ما تجاوز کرده و خلافت را از ما سلب کردند و حکومت به دست دیگران افتاد. ... به خدا سوگند اگر ترس از ایجاد شکاف و اختلاف در میان مسلمانان نبود، و بیم آن نمی رفت که بار دیگر کفر و بت پرستی به سرزمین اسلام باز گردد و اسلام محو و نابود شود، با آنان به گونه دیگری رفتار می‌کردیم.» علاوه بر خطر مرتدین، مدعیان نبوت و پیامبران دروغین مانند «مُسَیْلَمه»، «طُلَیْحَه» و «سَجاح» نیز در صحنه ظاهر شده و هر کدام طرفداران و نیروهایی دور خود گرد آوردند و قصد حمله به مدینه را داشتند که با همکاری و اتحاد مسلمانان پس از زحماتی، نیروهای آنان شکست خوردند. و این امر از مسلمات تاریخ اسلام است و نیازی به بحث و اثبات ندارد. 👇

۲. د) بیم و نگرانی از خطر حمله رومیان خطر حمله احتمالی رومیان نیز می‌توانست مایه نگرانی دیگری برای جبهه مسلمین باشد، زیرا تا آن زمان مسلمانان سه بار با رومیان رو در رو یا درگیر شده بودند و رومیان مسلمانان را برای خود خطری جدی تلقّی می‌کردند و در پی فرصتی بودند که به مرکز اسلام حمله کنند. اگر حضرت علی علیه السلام دست به قیام مسلحانه می‌زد، با تضعیف جبهه داخلی مسلمانان، بهترین فرصت به دست رومیها می افتاد که از این ضعف استفاده کنند. با در نظر گرفتن نکات فوق، به خوبی روشن می‌شود که چرا امام صبر را بر قیام ترجیح داد و چگونه با صبر و تحمّل و تدبیر و دوراندیشی، جامعه اسلامی را از خطرهای بزرگ نجات داد و اگر علاقه به اتحاد مسلمانان نداشت و از عواقب وخیم اختلاف و دو دستگی نمی ترسید، هرگز اجازه نمی داد رهبری مسلمانان از دست اوصیا و خلفای راستین پیامبر خارج شود و به دست دیگران افتد. #مهر #ربیع_الثانی #تاریخ_ائمه 📚 سیرهٔ پیشوایان، مهدی پیشوائی ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ جهت ترویج آموزه‌های شیعی دوسـتان خـودتان را بــه کانال «تـقـویـم شـیـعه» دعوت کنید 🔰 https://eitaa.com/joinchat/3735617992Ce5b3b7c480 .

👆 با جست و جوی هشتگ #تاریخ_ائمه می‌توانید قسمت‌های گذشته مطالب فوق را مشاهده و مطالعه فرمایید.. 🙏