eitaa logo
کانال بین المللی طلایه داران بدون مرز
4.8هزار دنبال‌کننده
122.6هزار عکس
98.1هزار ویدیو
391 فایل
🔹آرشیو کنفرانس صوتی : 👇 https://eitaa.com/Talayedaran5 🔹🌐 کانال تلگرام 👇 https://t.me/Talayedaran14 🔹🌐 کانال ایتا 👇 eitaa.com/Talayedaran14 🔹🌐 آرشیو کنفرانس متنی https://eitaa.com/Talayedaran8
مشاهده در ایتا
دانلود
🌍 نمونه‌های گفتمان دوم: دادیم رفت!! 🔻گفتمان دوم، با نگاهی آکنده از حسرت و خشم، به توصیف وضعیت از منظر «باخت» می‌پردازد. 🔹 این گفتمان، روندهای جاری را مدیریت هوشمندانۀ میدان نمی‌بیند؛ واگذاری و عقب‌نشینی تفسیر می‌کند و مدام هشدار می‌دهد که سرمایه‌های ملی در حال نابودی است. تجلی این نگاه را نیز می‌توان در همان پرونده‌ها، اما با ادبیاتی متفاوت مشاهده کرد: 🔻۱- در پروندۀ هسته‌ای، این گفتمان با حسرت می‌گوید: 🔹 انرژی هسته‌ای را دادیم رفت. از این منظر، دستاوردهای عظیم دانشمندان هسته‌ای، غنی‌سازی بیست درصد، شصت درصد و ذخایر اورانیوم غنی‌شده، به بهای هیچ ،از دست رفته یا در حال از دست رفتن است. ۴۶۰ کیلو مواد غنی‌سازی را دادیم رفت و نظارت‌های فراپادمانی را پذیرفتیم، بی‌آنکه در مقابل، امتیاز واقعی و پایداری دریافت کنیم. 🔻۲- در مورد جبهۀ مقاومت، این گفتمان با خشم می‌گوید: حزب‌الله و مقاومت را دادیم رفت. در این روایت، هرگونه تغییر در آرایش نیروهای منطقه‌ای، کاهش تنش یا اولویت‌دهی به دیپلماسی، یک انتخاب راهبردی به حساب نمی‌آید؛ نشانۀ ضعف، عقب‌نشینی و فروپاشی بازوهای قدرتمند ایران در منطقه است. مقاومتی که با خون و هزینه‌های کلان ساخته شده بود، اکنون در میز مذاکره یا در برابر فشارهای دشمن، قربانی می‌شود. 🔻۳- در موضوع تنگۀ هرمز نیز، این گفتمان هشدار می‌دهد: 🔹 تنگه هرمز را دادیم رفت. اگر روزی ایران با اقتدار در این آبراهه حضور داشت و از آن به عنوان اهرم بازدارندگی استفاده می‌کرد، اکنون با سیاست‌های منفعلانه، این برگ برنده نیز از دست رفته و دشمن جسارت یافته است که برای عبور نفت‌کش‌هایش از این تنگه، برای ایران خط و نشان بکشد. 🔹در همۀ این موارد، گفتمان دوم با این وحشت زندگی می‌کند که دشمن چنان قوی و حیله‌گر است که با کوچک‌ترین سیگنال ضعف، همه چیز را نابود خواهد کرد. از این رو، مدام از «دادنِ» سرمایه‌ها سخن می‌گوید و گذشته را در برابر حالِ به زعم خود ضعیف‌شده، قرار می‌دهد. 🔹حامیان این گفتمان گرچه اکثرا دغدغه مند و دلسوز و غیرتمند برای حفظ ارزشها و آرمانها و دستاوردهای انقلاب هستند اما دچار ضعف در نگاه راهبردی و کلان به حرکت انقلاب و نظام هستند.نتیجه محتوم این نوع نگاه در وجه افراطی آن به ارائه تصویری ضعیف و مسلوب الاختیار از ولی فقیه می انجامد و که با واقعیتهای میدانی فاصله بسیار دارد. ✍دکتر مهدی ابراهیمی 🚩 🏴 ﹏﹏⃟🌻﹏﹏ 🌍 کانال بین‌المللی طلایه‌داران بدون مرز (تلگرام_ ایتا_ روبیکا 👇) ╭┅┈┈┈┈ 𑁍◃┈┈┈╼┅╮ 𑁍 @Talayedaran14  𑁍 ╰┅╾┈┈┈ 𑁍◃┈┈┈┈┅╯
🌍 اشتراک در نتیجۀ راهبردی: تضعیف ایران قوی 🔹این نمونه‌های عینی، به روشنی نشان می‌دهند که این دو گفتمان چگونه در یک نقطۀ بحرانی با یکدیگر تلاقی می‌کنند. 🔹گفتمان اول می‌گوید: «انرژی هسته‌ای، مواد غنی‌سازی، حزب‌الله و تنگۀ هرمز ارزش هزینه‌کردن ندارند، آن‌ها را رها کنیم» 🔹و گفتمان دوم می‌گوید: «انرژی هسته‌ای، مواد غنی‌سازی، حزب‌الله و تنگۀ هرمز دیگر وجود ندارند، آن‌ها را از دست داده‌ایم». برآیند هر دوی این گزاره‌ها، تولید یک تصویر واحد است: «ایرانی که نه دارد و نه می‌تواند داشته باشد». 🔹این هم‌گرایی ویران‌گر، مستقیماً با مفهوم «ایران قوی» در تضاد است. ✍دکتر مهدی ابراهیمی 🚩 🏴 ﹏﹏⃟🌻﹏﹏ 🌍 کانال بین‌المللی طلایه‌داران بدون مرز (تلگرام_ ایتا_ روبیکا 👇) ╭┅┈┈┈┈ 𑁍◃┈┈┈╼┅╮ 𑁍 @Talayedaran14  𑁍 ╰┅╾┈┈┈ 𑁍◃┈┈┈┈┅╯
🌍 اندر حکایت دو گفتمان : «بِدیم بِره» و «دادیم رفت»! 🔹 برای درک عمق این فاجعه، باید ابعاد مختلف این تضعیف در تولید «ایران ناتوان» را موشکافانه‌تر بررسی کرد. 🔻نخست: تولید تصویر یک ایران ناتوان در سپهر ذهنی ملت 🔹مهم‌ترین سرمایۀ هر ملتی برای پیشرفت، «خودباوری» و «اعتماد به نفس ملی» است. تاریخ نشان داده است که کشورها بیش از آنکه بر اثر کمبود منابع مادی از پا درآیند، بر اثر فروپاشی روحیۀ جمعی و باور به ناتوانی خویش سقوط کرده‌اند. 🔹 گفتمان اول، مستقیماً این باور را نشانه می‌رود. وقتی مدام از تریبون‌های رسمی و غیررسمی تکرار شود که «انرژی هسته‌ای را بدیم بره»، «حزب‌الله را رها کنیم بره» و «تنگه هرمز را ول کنیم بره»، این پیام به مخاطب داخلی القا می‌شود: 🔻 «ما توانایی حفظ دستاوردهای خود را نداریم». 🔹این گفتمان، ملت را موجودی خسته، ناتوان و محکوم به عقب‌نشینی تصویر می‌کند که تنها راه بقایش، واگذاری داشته‌ها و پذیرش دیکته‌های بیرونی است. 🔹گفتمان دوم نیز اگرچه در ظاهر از «ما توانستیم» دفاع می‌کند، اما آن را به یک مفهوم موزه‌ای و تاریخی تبدیل می‌سازد. تکرار مدام این گزاره که «انرژی هسته‌ای را دادیم رفت»، «حزب‌الله را دادیم رفت» و «تنگه هرمز را دادیم رفت»، این ذهنیت را در جامعه نهادینه می‌کند که دوران توانمندی به سر آمده و اکنون در عصر ضعف و واگذاری نفس می‌کشیم. 🔹این گفتمان، «ما توانستیم» را از یک انرژی محرک و پیش‌برنده، به یک حسرتِ فلج‌کننده تبدیل می‌کند. 🔹 نسل جوانی که مدام بشنود «همۀ سرمایه‌ها را دادیم رفت»، دیگر انگیزه‌ای برای ساختن آینده نخواهد داشت. چرا که در این روایت، گذشته طلایی و غیرقابل بازگشت است و حال و آینده، چیزی جز صحنۀ واگذاری و باخت نیست. 🔹در نتیجه، هر دو گفتمان، دست به تولید یک «ایران ناتوان» در ذهن و ضمیر ملت می‌زنند. 🔹 یکی می‌گوید «نتوانسته‌ای و نمی‌توانی، پس بده برود» و دیگری می‌گوید «توانستی ولی دیگر نمی‌توانی، چون همه چیز را دادیم رفت». 🔹 برآیند این دو، نابودی «خودباوری ملی» است که اصلی‌ترین پیش‌نیاز هرگونه جهش و پیشرفت به شمار می‌آید. ✍دکتر مهدی ابراهیمی 🚩 🏴 ﹏﹏⃟🌻﹏﹏ 🌍 کانال بین‌المللی طلایه‌داران بدون مرز (تلگرام_ ایتا_ روبیکا 👇) ╭┅┈┈┈┈ 𑁍◃┈┈┈╼┅╮ 𑁍 @Talayedaran14  𑁍 ╰┅╾┈┈┈ 𑁍◃┈┈┈┈┅╯
🌍 اندر حکایت دو گفتمان : «بِدیم بِره» و «دادیم رفت»! 🔻دوم: ترسیم یک دشمن شکست‌ناپذیر و اسطوره‌سازی از قدرت او 🔹دومین نتیجۀ مشترک این دو گفتمان («بِدیم بِره» و «دادیم رفت»! )، برساخت یک «دشمن شکست ناپذیر» است که گویی هیچ نقطه ضعفی ندارد و رویارویی با او محکوم به شکست است. 🔹 گفتمان اول برای توجیه سیاست «دادن»، به دشمن چهره‌ای مطلق و شکست‌ناپذیر می‌بخشد. در این روایت، آمریکا و اسرائیل چنان قدرتمندند که هرگونه مقاومت در برابر آن‌ها، دیوانگی و خودکشی ملی است. پس عقلانیت در این است که پیش از آنکه دشمن با قهر و غلبه هرچه را می‌خواهد بگیرد، خودمان داوطلبانه تقدیم کنیم تا شاید اندکی از فشارها کاسته شود. این نگاه، دشمن را از یک «رقیب دارای نقاط ضعف و قوت» به یک «قدرت مطلقۀ شکست‌ناپذیر» ارتقا می‌دهد. 🔹گفتمان دوم نیز اگرچه شعار مبارزه با استکبار را سرمی دهد، اما در عمل همان تصویر را بازتولید می‌نماید. وقتی این گفتمان مدام هشدار می‌دهد که «با کوچک‌ترین سیگنال ضعف، دشمن همه چیز را نابود می‌کند»، «دشمن آنقدر قوی و حیله‌گر است که همۀ دستاوردهای ما را به تاراج برده»، و «ما در برابر او مدام در حال باختن هستیم»، عملاً همان دشمن شکست‌ناپذیر گفتمان اول را تأیید می‌کند. 🔹 تفاوت فقط در این است که گفتمان اول می‌گوید «بهتر است تسلیم این قدرت مطلق شویم» و گفتمان دوم می‌گوید «متأسفانه در برابر این قدرت مطلق، تسلیم شده‌ایم و داریم می‌بازیم». 🔹 نتیجۀ هر دو، تثبیت این باور است که «دشمن را نمی‌توان شکست داد». این در حالی است که تجربۀ ملموس منطقه‌ای و بین‌المللی، از شکست‌های پی‌درپی همین قدرت‌ها در عراق، افغانستان، سوریه، یمن و لبنان حکایت دارد. دشمنی که در برابر اراده‌های کوچک‌تر از ایران زمین‌گیر شده، در این دو گفتمان، به غولی شکست‌ناپذیر تبدیل می‌شود. ✍دکتر مهدی ابراهیمی 🚩 🏴 ﹏﹏⃟🌻﹏﹏ 🌍 کانال بین‌المللی طلایه‌داران بدون مرز (تلگرام_ ایتا_ روبیکا 👇) ╭┅┈┈┈┈ 𑁍◃┈┈┈╼┅╮ 𑁍 @Talayedaran14  𑁍 ╰┅╾┈┈┈ 𑁍◃┈┈┈┈┅╯
🌍 اندر حکایت دو گفتمان : «بِدیم بِره» و «دادیم رفت»! 🔻سوم: نابودی قدرت نرم و الگوی الهام‌بخشی ایران 🔹قدرت نرم ایران، برخاسته از تصویر کشوری است که در برابر زورگویی قدرت‌های جهانی ایستاده، روی پای خود پیشرفت می‌کند و به ملت‌های تحت ستم، امید مقاومت و پیروزی می‌بخشد. این وجهۀ الهام‌بخش، خود یک سرمایۀ عظیم ژئوپلیتیک است. 🔹گفتمان اول با شعار «بدیم بره»، این تصویر را به کلی ویران می‌کند. وقتی ایران رسماً اعلام کند که حاضر است انرژی هسته‌ای، جبهۀ مقاومت و تنگۀ هرمز را واگذار کند، دیگر چه الگویی برای ملت‌های منطقه و جهان باقی می‌ماند؟ این گفتمان، ایران را از یک «قهرمان مقاومت» به یک «بازیگر خسته و تسلیم‌شده» تنزل می‌دهد. 🔹گفتمان دوم نیز با روایت «دادیم رفت»، اگرچه در ظاهر از مقاومت دفاع می‌کند، اما همین مقاومت را شکست‌خورده و رو به زوال نشان می‌دهد. وقتی متحدان ایران در منطقه بشنوند که در تهران مدام گفته می‌شود «حزب‌الله را دادیم رفت» یا «مقاومت را دادیم رفت»، اعتمادشان به ایران به عنوان یک متحد راهبردی و قابل اتکا از بین می‌رود. 🔹 این روایت، به جای الهام‌بخشی، تولید یأس می‌کند. دشمن نیز دقیقاً از همین روایت برای پیشبرد جنگ روانی خود استفاده می‌کند و آن را بزرگ‌نمایی می‌نماید تا جبهۀ مقاومت را دچار فروپاشی روحیه کند. 🔹 در نتیجه، هر دو گفتمان، شبکۀ متحدان و عمق راهبردی ایران را از درون دچار فرسایش اعتماد و امید می‌سازند. ✍دکتر مهدی ابراهیمی 🚩 🏴 ﹏﹏⃟🌻﹏﹏ 🌍 کانال بین‌المللی طلایه‌داران بدون مرز (تلگرام_ ایتا_ روبیکا 👇) ╭┅┈┈┈┈ 𑁍◃┈┈┈╼┅╮ 𑁍 @Talayedaran14  𑁍 ╰┅╾┈┈┈ 𑁍◃┈┈┈┈┅╯
🌍 اندر حکایت دو گفتمان : «بِدیم بِره» و «دادیم رفت»! 🔻چهارم: تعطیلی کنشگری فعال و جایگزینی آن با انفعال یا سوگواری 🔹«ایران قوی» نیازمند کنشگری فعال، خلاق و پیش‌دستانه در عرصه‌های مختلف است. 🔹 گفتمان اول، این کنشگری را با «انفعال واگرایانه» جایگزین می‌کند. در این منطق، ایران نباید هیچ اقدام فعالی انجام دهد، نباید در هیچ موضوعی پیشقدم شود، نباید هیچ تحرکی داشته باشد که دشمن را عصبانی کند. نسخۀ این گفتمان، سکون، سکوت و واگذاری است. چنین کشوری هرگز نمی‌تواند قوی باشد، چرا که قدرت، در میدان کنش و ابتکار عمل متولد می‌شود، نه در انفعال و تماشاگری. 🔹گفتمان دوم نیز کنشگری فعال را با « ناله کردن و مرثیه‌خوانی» جایگزین می‌کند. وقتی تمام انرژی یک جریان سیاسی صرف این شود که مدام گذشته را مرور کند و برای دستاوردهای از دست رفته اشک بریزد، دیگر فرصتی برای طراحی آینده، شناسایی فرصت‌های جدید و کنشگری فعال باقی نمی‌ماند. این گفتمان، به جای آنکه بگوید «با توجه به شرایط جدید، چگونه می‌توانیم از داشته‌های فعلی خود برای یک جهش جدید استفاده کنیم»، مدام تکرار می‌کند که «همه چیز را باخته‌ایم». چنین نگاهی، حتی اگر نیت دفاع از مقاومت را داشته باشد، عملاً چراغ‌های ابتکار و خلاقیت راهبردی را خاموش می‌کند. ✍دکتر مهدی ابراهیمی 🚩 🏴 ﹏﹏⃟🌻﹏﹏ 🌍 کانال بین‌المللی طلایه‌داران بدون مرز (تلگرام_ ایتا_ روبیکا 👇) ╭┅┈┈┈┈ 𑁍◃┈┈┈╼┅╮ 𑁍 @Talayedaran14  𑁍 ╰┅╾┈┈┈ 𑁍◃┈┈┈┈┅╯
🌍 اندر حکایت دو گفتمان : «بِدیم بِره» و «دادیم رفت»! 🔻پنجم: تقلیل منافع ملی به یک معادلۀ سادۀ هزینه-فایده 🔹هر دو گفتمان، سیاست و راهبرد ملی را از یک «ایده و آرمان تمدنی» به یک «ترازوی خشک هزینه-فایده» تقلیل داده‌اند. 🔹گفتمان اول مدام از هزینه‌های مقاومت می‌گوید و می‌پرسد: «هزینۀ حفظ غنی‌سازی چقدر است؟ هزینۀ حمایت از حزب‌الله چقدر است؟ هزینۀ حضور در تنگۀ هرمز چقدر است؟» و از آن‌جا که این هزینه‌ها را کمرشکن می‌یابد، نتیجه می‌گیرد که باید آن‌ها را حذف کرد. در این نگاه، هیچ جایگاهی برای عزت، استقلال، آرمان و نقش تمدنی ایران وجود ندارد. همه چیز به پول و تحریم تقلیل یافته است. 🔹گفتمان دوم نیز اگرچه از منافع ملی دفاع می‌کند، اما تحلیل خود را بر مبنای «فایده‌های در حال نابودی» قرار می‌دهد. این گفتمان مدام می‌گوید: «چقدر هزینه کردیم، حالا فایده‌اش کجاست؟ همه را دادیم رفت». 🔹در این نگاه نیز، مقاومت و پیشرفت ملی به یک پروژۀ اقتصادی تقلیل می‌یابد که باید صورت وضعیت سود و زیانش مدام بررسی شود. غافل از اینکه برخی از دستاوردهای راهبردی، اساساً با منطق حسابداری روزمره قابل سنجش نیستند. بازدارندگی ایجادشده، امنیت ملی تأمین‌شده، اعتبار بین‌المللی به دست آمده و عمق راهبردی ساخته‌شده، دارایی‌هایی نیستند که بتوان آن‌ها را در صورت‌های مالی نمایش داد. 🔹این دو نگاه مکمل یکدیگرند: یکی می‌گوید «هزینه‌ها را قطع کن» و دیگری می‌گوید «فایده‌ای نداشت، همه را باختیم». نتیجۀ این هم‌افزایی منفی، این باور است که ایران نه توان تحمل هزینه‌ها را دارد و نه از داشته‌هایش نتیجۀ ملموسی به دست آورده است. این، دقیقاً همان تصویری است که دشمن آرزو دارد در ذهن ملت ایران و افکار عمومی جهان نقش ببندد. 🔹 در نهایت، این دو گفتمان، با وجود تضاد ظاهری، در حال بازتولید یک «ایران ضعیفِ ذهنی» هستند که خود، پیش‌نیاز «ایران ضعیفِ عینی» در میدان واقعیت است. راه نجات، عبور از این دوگانۀ ویرانگر و رسیدن به یک گفتمان سوم است که هم به قدرت درونزای ملت باور داشته باشد، هم توان تحلیل واقع‌بینانۀ دشمن را داشته باشد، و هم با کنشگری فعال، میدان بازی را به نفع منافع ملی تغییر دهد. ✍دکتر مهدی ابراهیمی 🚩 🏴 ﹏﹏⃟🌻﹏﹏ 🌍 کانال بین‌المللی طلایه‌داران بدون مرز (تلگرام_ ایتا_ روبیکا 👇) ╭┅┈┈┈┈ 𑁍◃┈┈┈╼┅╮ 𑁍 @Talayedaran14  𑁍 ╰┅╾┈┈┈ 𑁍◃┈┈┈┈┅╯
🌍 گفتمان «اقتدار هوشمند، مقاومت فعال» 🔹در برابر آن دوگانگی فرساینده، گفتمان سومی قابل طرح است. گفتمانی که در آن، «ایران قوی» یک شعار تبلیغاتی یا آرزوی دوردست نیست؛ واقعیتی جاری در میدان سیاست، اقتصاد و فرهنگ است. نام این گفتمان را می‌توان «اقتدار هوشمند، مقاومت فعال» گذاشت. 🔹 این نام، دو بال اصلی این گفتمان را هم‌زمان در خود دارد: «اقتدار» نشان‌دهندۀ قدرت میدانی، بازدارندگی، توانمندی درون‌زا و ایستادگی بر اصول است و «هوشمند» بیانگر دیپلماسی فعال، انعطاف تاکتیکی، دشمن‌شناسی واقع‌بینانه و کنشگری مبتنی بر محاسبه. «مقاومت» در این نام، از انجماد و واکنش صرف خارج شده و با صفت «فعال» ترکیب می‌شود؛ مقاومتی که ابتکار عمل دارد، سنگر می‌سازد و هم‌زمان پیشروی می‌کند، میدان را برای دشمن ناامن می‌کند و در عین حال از دیپلماسی برای کسب فرصت‌های جدید بهره می‌برد. 🔹این گفتمان بر چهار رکن استوار است که هر یک، پاسخی مستقیم به انحرافات گفتمان اول و دوم است. ✍دکتر مهدی ابراهیمی 🚩 🏴 ﹏﹏⃟🌻﹏﹏ 🌍 کانال بین‌المللی طلایه‌داران بدون مرز (تلگرام_ ایتا_ روبیکا 👇) ╭┅┈┈┈┈ 𑁍◃┈┈┈╼┅╮ 𑁍 @Talayedaran14  𑁍 ╰┅╾┈┈┈ 𑁍◃┈┈┈┈┅╯
🌍 گفتمان «اقتدار هوشمند، مقاومت فعال» بر چهار رکن استوار است که هر یک، پاسخی مستقیم به انحرافات گفتمان اول و دوم است. 🔻 نخست: باور عمیق و عملی به «ما می‌توانیم» 🔹گفتمان اول، «ما می‌توانیم» را انکار می‌کند. از منظر آن، ملت ایران توانایی حفظ دستاوردهایش را ندارد و چاره‌ای جز واگذاری آنها نیست. گفتمان دوم، «ما می‌توانیم» را در موزۀ تاریخ محبوس کرده است؛ مدام از «ماپ توانستیمِ» گذشته می‌گوید، اما در زمان حال،لبشتر روایت باخت و از دست رفتن سرمایه‌ها را عرضه می‌کند. 🔹گفتمان «اقتدار هوشمند، مقاومت فعال»، «ما می‌توانیم» را از بند این دو انحراف آزاد می‌کند. این باور در گفتمان سوم، مشروط به رفع تحریم‌ها و رضایت دشمن نیست، همچنان که زندانی خاطرات قهرمانانۀ دیروز هم نمی‌ماند. «ما می‌توانیم» در این گفتمان، یک اصل موضوعه و یک باور زنده و جاری است. این باور می‌گوید: ملت ایران همین امروز و با همین امکانات و محدودیت‌ها، توانایی خلق پیشرفت را دارد. این باور، نگاه را از «موانع» به «ظرفیت‌ها» برمی‌گرداند. 🔹 وقتی کشوری باور کند که می‌تواند، تازه باب خلاقیت، ابتکار و جهاد در آن گشوده می‌شود. گفتمان «اقتدار هوشمند، مقاومت فعال»، این باور را مبنای تعریف مسائل و یافتن راه‌حل‌ها قرار می‌دهد. از «ما می‌توانیم» به «ما عمل می‌کنیم» و از آن به «ما می‌سازیم» می‌رسد. آینده در این نگاه، صحنۀ اجتناب‌ناپذیر باخت نیست، عرصۀ پیروزی‌های جدیدی است که با دستان خود ملت ساخته می‌شود. ✍دکتر مهدی ابراهیمی 🚩 🏴 ﹏﹏⃟🌻﹏﹏ 🌍 کانال بین‌المللی طلایه‌داران بدون مرز (تلگرام_ ایتا_ روبیکا 👇) ╭┅┈┈┈┈ 𑁍◃┈┈┈╼┅╮ 𑁍 @Talayedaran14  𑁍 ╰┅╾┈┈┈ 𑁍◃┈┈┈┈┅╯
🌍 گفتمان «اقتدار هوشمند، مقاومت فعال» بر چهار رکن استوار است که هر یک، پاسخی مستقیم به انحرافات گفتمان اول و دوم است. 🔻دوم: بازتعریف رابطۀ قدرت و دیپلماسی 🔹گفتمان اول، قدرت و دیپلماسی را در برابر هم قرار می‌دهد و می‌گوید: برای آنکه دیپلماسی موفق داشته باشیم، باید قدرت را کنار بگذاریم. پس انرژی هسته‌ای را بدیم بره، مقاومت را رها کنیم، تنگه هرمز را ول کنیم تا بشود مذاکره کرد. گفتمان دوم نیز همین تقابل را می‌پذیرد، اما این‌بار می‌گوید: هرکس دیپلماسی را انتخاب کند، قدرت را باخته است. پس انرژی هسته‌ای را دادیم رفت، مقاومت را دادیم رفت، تنگه هرمز را دادیم رفت. 🔹گفتمان «اقتدار هوشمند، مقاومت فعال»، این تقابل را می‌شکند. در این گفتمان، قدرت میدانی و دیپلماسی، دو روی یک سکه‌اند. قدرت، پشتوانۀ دیپلماسی است و دیپلماسی، خود یک ابزار برای تحمیل اراده بر دشمن است، میدانی دیگر برای پیشبرد منافع ملی. 🔹 اما این گفتمان هرگز همۀ امور را به مذاکره گره نمی‌زند و معطل میز مذاکره نمی‌ماند. مذاکره در این نگاه، یک تاکتیک است، یک مسیر است، اما تنها مسیر نیست. 🔹 مذاکره زمانی معنا دارد که علی الاصول عزتمندانه، هوشمندانه و مطالبه‌گرانه باشد، با هدف استیفای کامل حقوق ملت و بدون ذره‌ای کوتاه آمدن از اصول. این مذاکره، معامله بر سر داشته‌های ملی نیست، پیگیری حقوق تضییع‌شده از موضع قدرت است. 🔹انرژی هسته‌ای در این نگاه، چیزی نیست که «داده شود برود» یا «داده شده و رفته باشد»؛ یک سرمایۀ ملی و یک برگ برنده است که امنیت ملی را تقویت می‌کند، هم‌زمان پشتوانۀ مذاکرۀ عزتمندانه است و در کنار آن، موتور پیشران پیشرفت ملی. جبهۀ مقاومت، باری بر دوش کشور نیست که رهایش کنیم، همچنان که سرمایه‌ای از دست رفته نیست که برایش ناله سربدهیم؛ بخشی از عمق راهبردی ایران است که توازن قوا را در منطقه به نفع ما رقم می‌زند و فرصت‌های نوین ژئوپلیتیک می‌آفریند. 🔹تنگه هرمز را «ول نمی‌کنیم» و برای از دست رفتنش مرثیه نمی‌خوانیم؛ از آن به عنوان اهرمی فعال برای تأمین منافع ملی و ایجاد بازدارندگی در برابر تهدیدات استفاده می‌کنیم. گفتمان «اقتدار هوشمند، مقاومت فعال»، شجاعت ایستادگی و تولید قدرت را با هوشمندی تبدیل آن قدرت به فرصت‌های دیپلماتیک درهم می‌آمیزد. مذاکره می‌کنیم، اما معطل مذاکره نمی‌مانیم. 🔹 می‌ایستیم و مقاومت می‌کنیم، اما از ابزار دیپلماسی برای تحمیل ارادۀ ملت خود نیز غافل نیستیم و محکمترین حرف خود را به دشمن با حضورفعال درخیابان و میدان می زنیم و باموشک هایمان اراده خود را بردشمن تحمیل می کنیم. ✍دکتر مهدی ابراهیمی 🚩 🏴 ﹏﹏⃟🌻﹏﹏ 🌍 کانال بین‌المللی طلایه‌داران بدون مرز (تلگرام_ ایتا_ روبیکا 👇) ╭┅┈┈┈┈ 𑁍◃┈┈┈╼┅╮ 𑁍 @Talayedaran14  𑁍 ╰┅╾┈┈┈ 𑁍◃┈┈┈┈┅╯
🌍 گفتمان «اقتدار هوشمند، مقاومت فعال»، شجاعت ایستادگی و تولید قدرت را با هوشمندی تبدیل آن قدرت به فرصت‌های دیپلماتیک درهم می‌آمیزد. مذاکره می‌کنیم، اما معطل مذاکره نمی‌مانیم. می‌ایستیم و مقاومت می‌کنیم، اما از ابزار دیپلماسی برای تحمیل ارادۀ ملت خود نیز غافل نیستیم و محکمترین حرف خود را به دشمن با حضورفعال درخیابان و میدان می زنیم و باموشک هایمان اراده خود را بردشمن تحمیل می کنیم. ✍دکتر مهدی ابراهیمی 🚩 🏴 ﹏﹏⃟🌻﹏﹏ 🌍 کانال بین‌المللی طلایه‌داران بدون مرز (تلگرام_ ایتا_ روبیکا 👇) ╭┅┈┈┈┈ 𑁍◃┈┈┈╼┅╮ 𑁍 @Talayedaran14  𑁍 ╰┅╾┈┈┈ 𑁍◃┈┈┈┈┅╯
🌍 چرا جواد ظریف، طرفدار روایت فتح شده است؟ ✍ مهدی افراز 🔹محمدجواد ظریف در مقاله ای که در نشریه پایاب منتشر شده است، تفاهم‌نامه امضای شده مابین رؤسای جمهور ایران و آمریکا را پنجره ای استثنایی برای ورود به دیپلماسی و مدیریت تنش با امریکا قلمداد کرده و تجویزهای سه گانه ای را برای بهره گیری از این فرصت پیشنهاد داده است. 🔹در ۲۸‌ ژوئیه، مقاله ای با عنوان "مسیر پنهان تغییر رژیم در ایران" در نشریه فارن افرز به قلم نادر هاشمی منتشر شد که دال مرکزی آن مقاله نیز همچون یادداشت دکتر ظریف، پنجره استثنایی دانستن تفاهم‌نامه موجود است با این تفاوت که این توافق را بزرگترین فرصت برای تغییر رژیم در ایران، پس از شکست پروژه نظامی می‌داند. تجویزهای مشترک این دو یادداشت، بهره گیری از فرصت تفاهم‌ با امریکا برای؛ ایجاد شبکه امنیتی و ائتلاف چندجانبه سیاسی مابین ایران و کشورهای حاشیه خلیج فارس، تنش زدایی از روابط ایران و امریکا، توسعه اقتصاد آزاد در ایران و فربه سازی جامعه مدنی می باشد. 🔹فارغ از این بررسی‌های تطبیقی که در جای خود محل تأملات فراوان است، ظریف اولین راهبرد پیشنهادی خود را؛ "نهادینه سازی روایت دستاوردها" عنوان نموده و توضیح داده است که؛ "با نگرش به حال و هوای جامعه بایسته است بی‌درنگ یک روایت میهنی از دستاوردها آفریده شود و پیرامون آن همبستگی میهنی پایه‌ریزی گردد. دال مرکزی این روایت که با دستاوردهای دو جنگ تحمیلی سازگارست‌ و تنها باید نهادینه شده و پذیرش همگانی پیدا کند، جهش به پیش از جایگاه خودباوری است‌ و نه چرخش به گذشته، عقب نشینی از سیاست‌ها و یا نوشیدن جام زهر". 🔹حال طبیعتاً سؤال‌برانگیز است که چرا ایشان طرفدار و توصیه‌کننده به روایت فتح شده است؟! پاسخ پیچیده نیست، پدید آمدن بی ضابطه و چشم و گوش بسته روایت دستاوردها از تحولات، تسهیل‌گر و زمینه‌ساز خوش بینی به روند سیاسی فعلی و تفاهم صورت گرفته است. 🔹مخلوط سازیِ روایت فتح از میدان نظامی و مجاهدت‌های رزمندگان با آن‌چه در عرصه مذاکرات و اجرای تفاهم‌نامه در جریان است، موجب خواهد شد تا جامعه با خوش بینی غیرواقعی، حساسیت خود را نسبت به عدم تثبیت دستاوردهای نظامی در میدان سیاسی، از دست بدهد و نقش نظارتی و مطالبه‌گری افکار عمومی مضمحل گردد و طبیعتاً موانع برای برخی تحمیل‌پذیری‌ها، عقب‌نشینی ها و سازش‌کاری‌ها فراهم گردد. 🔹شایسته است، عزیزانی که با دغدغه تحفّظ بر روایت فتح، نسبت به مناسبات حاکم بر روند سیاسی جنگ و مذاکرات بی‌تفاوت بوده و اتخّاذ رویکرد انتقادی نسبت به وضعیت اجرای تفاهم‌نامه را بی‌اولویت می‌دانند، تنبّه مضاعفی نسبت به انگیزه‌های موجود در فضای سیاسی کشور برای ساخت روایت فتح داشته، تفکیک‌های لازم مابین عرصه‌های مختلف جنگ را مدنظر قرار داده، برساخت هر نوع از روایت پیروزی را فی‌ذاته مطلوب ندانسته و با ظرافت بیشتری مراقب نمایند که شاید سامان‌دهی مخلصانه به برخی روایت‌ فتح‌ها می‌تواند زمینه‌سازیِ ناخودآگاه برای ناکامی‌هایی در آینده باشند. 🚩 🏴 ﹏﹏⃟🌻﹏﹏ 🌍 کانال بین‌المللی طلایه‌داران بدون مرز (تلگرام_ ایتا_ روبیکا 👇) ╭┅┈┈┈┈ 𑁍◃┈┈┈╼┅╮ 𑁍 @Talayedaran14  𑁍 ╰┅╾┈┈┈ 𑁍◃┈┈┈┈┅╯