ماه من امشب بتابان نورِ خود بر جانِ من کز تمامِ ظلمت و تاریکیِ شب خسته‌ام...

ماه بالا بود و من هم عاشقی روی زمین تا ببوسم روی ماهش برج میلادش شدم...

از من بعید بود ولی عاشقت شدم از تو بعید نیست جهان عاشقت شود...

دلم تنگ است و دستم از تو کوتاه خودت را جای من امشب بغل کن...

‌هرگاه غمی روی دلم نشست آسوده‌تر قلم در دست گرفتم تا بنویسم. انگار خیالِ آدم، کلماتِ شگفت‌انگیزی دارد که تنها هنگامِ اندوه از درونِ ذهن تراوش پیدا می‌کند. حتی کنارِ هم قرار گرفتنِ جملات، در وقتِ سختی‌ها زیباتر است. این از عجایب خلقتِ آدمی‌ست که دلتنگی‌ها و دلواپسی‌ها و دل‌مشغولی‌ها از او یک شاعرِ مجنون می‌سازند و دیوان‌ها و غزل‌ها و مرثیه‌ها خلق می‌کنند. چنین غمی که حاصلش نوشتن‌ است قابل احترام و تعظیم است... :] eitaa.com/bestrong_s

-که لحظه به لحظه تورا عزیزتر میدارم-

۱۵۰۰

این یعنی منو تو ادامه داریم :)

نمیتوانم حرف بزنم ک اگر حرف بزنم در اشک هایم غرق خواهد شد ♬ eitaa.com/bestrong_s

حرف زدن‌ و شنیدن رو که همه بلدن، من می‌خواستم ما سکوتِ همدیگه رو بشنویم، «سکوت کنم، شنیدن و فهمیدنش رو بلدی؟» ♬ eitaa.com/bestrong_s

-چشمات می‌ارزه به دردسر-

از اینجا تا همان جایی که هستی دوستت دارم . ♬ eitaa.com/bestrong_s