تو

در

میان

همه‌ی

چیز‌های

تلخ

یک

حبه

قندی

چرا همیشه چیزی که دیدم فرق کرده با چیزی ک میگید

زندگی مثل پیانوعه ؛ کلیدهای سفید خوشحالین و کلیدهای مشکی ناراحتی با گذر زمان یاد میگیری که به هردوتا برای ساختن یه موسیقی قشنگ نیاز داری .

آری‌سخن‌به‌شیوه‌‌ی‌چَشم‌تو‌خوش‌تَرست مَستی‌ببین‌که‌سحر‌بَیان‌می‌دهد‌به‌من