-شاید یک روز از قوی بودن دست بکشم، برگردم به تو تا بدون اشاره زخمهایم را ببینی، بعد اگر دوست داشتی ردشان را ببوسی، دست ببری توی موهایم و ببینی کوتاهشان کردم، شبیه به رویاهای مشترکمان. دستهایت را بگیرم تا ببینی چه سرد و تنهایند دستهایم، بعد بگویم: چیزی نیست عزیزم، غم سرد است.