پاییز تفسیر شاعرانه ای از قدم زدن های من و تو است که خداوند در یک فصل خلاصه اش کرد(:

<خوش به حالِ دل فرهاد که در مدتِ عمر مزه‌ء تلخ ترین خاطره اش شیرین است> @Talkh_a

کاش هیچوقت از هم جدا نشن @Talkh_a

اوم

توهم دردی یا تو هم‌دردی؟

تو كیستی؟ كه من این‌گونه بی تو بی‌تابم شب از هجوم خیالت نمی‌برد خوابم

مرا با خود ببر آنجا که هستی..

زان شبی که وعده کردی روز وصل، روز و شب را می‌شمارم! روز و شب

جایی هست بین گردن و کتف. همان استخوان ترقوه یا چنبر. یک گودی، که امتداد آن به سمت دست ها کشیده می شود. شبیه یک چشمه ی خشک، یک برکه ی بی آب. که نام علمی آن کلاویکولا ست... چقدر دلم می خواست یک ابر نرم بودم. یک استراتوس... تا توی دریاچه ی کلاویکولای تو ببارم.

تا وقتی درموردش حرف نزنی اصلاً متوجه نمیشی چقدر سرسخت بودی که تونستی دووم بیاری.

دیگران از نظرم گر بروند باکی نیست ، تو که معشوقی و محبوبی و منظور، مرو...