به چشمهای بیقرار تو قول میدهم، ریشههای ما به آب میرسد.
ما دوباره سبز میشویم.
- شما آدم بیرحمی هستید، نه؟!
+ خیلی!
- چرا؟
+ نمیدانم،شاید چون آدم رُک و راستی هستم،این روزها رُک بودن خریداری ندارد،دیگر ترسی ندارم از این که کسی دوستم نداشته باشد
دوستش داشتم!
سلام بر آنان که
زندگی مجبورمان کرد
بی آنها روزگار بگذرانیم؛
حال آنکه آنها در قلبمان،
زیباترین داستانها بودند...!