#جمعه_نصر روز جمعه سیزدهم مهر ماه را می توان روز جهانی آیت الله خامنه ای، نام گذاری کرد. او در یک اقدام منحصر به فرد، بر خلاف همه پروتکل ها و قواعد نظامی، مثلاً به جای اینکه حکومت نظامی اعلام کند و خود از پناهگاه مردم را به نقاط امن دعوت کند، با کمترین هزینه و منهای تبلیغات پر رنگ و لعاب رسانه ای، یکی از بزرگترین اجتماعات بشری تاریخ را، طبق سلیقه شخصی و اعتقاد دینی خود ایجاد کرد. حول محور نماز، بزرگترین مراسم ترحیم تاریخ را برای سید مقاومت برگزار نمود تا احترام خود را به او اثبات کند و در روزگار پر از ترور اسراییل، هر تهدیدی را نادیده بگیرد. یک نفره، روحیه آسیب دیده میلیون ها رزمنده، آسیب دیده از جنگ و هراسان از جنگ را ترمیم کرد، از گذشته خود و تصمیماتش دفاع و به آن افتخار کرد و مخاطبین را از ادامه تصمیماتش مطمئن ساخت. در مقابل شعار مسموم از بحر تا نهر، از کمربند استقلال از افغانستان تا لبنان سخن گفت، حکم جهاد عمومی و همه جانبه علیه اسراییل را صادر کرد و نهایتا، هم در عمل نشان داد و هم در سخن متذکر شد که پیروز قطعی تا به امروز مقاومت و شکست خورده حتمی اسراییل و آمریکا هستند و با اعلام اینکه ریشه همه شرور در منطقه حضور اسراییل و حامیان اوست، اطمینان داد با همین دست فرمان، نابودی اسراییل و پیروزی نهایی ملتها، در آینده نه چندان دور قطعی است. او روش رهبری و مدیریت منحصر به فرد، معنوی، متعالی و متکی به مردم خود را چنان به رخ کشید که به وضوح ستایش دوست و دشمن را به دنبال داشت. در حقیقت روز جمعه سیزدهم مهر، به عنوان روز جهانی آیت الله خامنه ای ثبت شد. @Talvihaat

عرب و عجم را در هم آمیخت، اصولگرا و اصلاح طلب را کنار هم قرار داد، وفاق را در گسترده ترین حالت خویش در داخل و خارج معنا بخشید و در #مباهله_با_صهیون خود و هر چهار فرزند عزیزش را به میدان آورد.

نه با جلیلی و باقری، بلکه با دلاوری عراقچی، #منطقه_پرواز_ممنوع اسراییل را به سخره گرفت.

و به حصر لبنان پایان داد.

به راستی که آن چه او انجام داد، فراتر از یک نبرد موشکی بود.

سردار سرافراز، تبریک

نگین درخشان لبنان افتخار ابدی مقاومت عالم مجاهد استوار با آن لبخند همیشگی دل نشین @Talvihaat

#یونگ بشر، خدای شر در خلقت خداوند است. همه شرور عالم یا منشأ بشری دارند، همچون جنگ یا رخدادی طبیعی هستند که به واسطه بشر تبدیل به فاجعه می شوند، همچون زلزله لذا فرمود: «ما أَصابَكَ مِن حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ ۖ وَما أَصابَكَ مِن سَيِّئَةٍ فَمِن نَفسِكَ» «(آری،) آنچه از نیکیها به تو می‌رسد، از طرف خداست؛ و آنچه از بدی به تو می‌رسد، از سوی خود توست.» دامن کبریایی خداوند از شرور به دور اما کارنامه اعمال بشر، سیاه سیاه است. به راستی کدام حیوان درنده ای، با همنوعان خود، چنان می کند که بشر با همنوعان خود می کند!؟ آنچه در یکسال اخیر از بشر مشاهده شد، در تاریخ سبعیت کدام درنده، حتی گوشه ای از آن یافت می شود!؟ @Talvihaat

#کلام_بزرگان #امام_خمینی ناگفته نماند: بعد از درست كردن همه براهين بر مبدأ و معاد و اينكه در عالم، غنايى به جز غناى حق و قدرتى به جز قدرت او نيست و با برهان، توحيد فعلى و ذاتى و صفاتى را فهميد، ❗️اينها كافى نيست، بلكه بايد #قوه_عامله را تقويت كرد كه اينها را بر صفحه قلب ثبت كند. 📖من خودم آدمهاى زيادى را ديده ‏ام كه سى سال به علم توحيد مشغول شده و در عرض اين سى سال هم خداوند متعال او را نگذاشته كه بيچاره باشد، ولى با وجود اين، دلش چنان مضطرب است كه در امور معاش و معيشت به قدر خردلى توكل ندارد با اينكه اگر به همين شخص بگويى در عالم قدرتى به غير قدرت مطلقه حقه هست، دليل و برهان اقامه میكند كه نيست. 👈 همه اينها براى اين است كه قوه عامله ضعيف است و نتوانسته آنچه را كه با برهان فهميده است به قلب بياورد. 🔸اگر توحيد، قلبى باشد، خيلى چيزها همانند: رضا، تسليم، اطمينان، طمأنينه قلب، يأس از ما فى أيدي الناس [آنچه در دست مردم است]، توكل و صبر به دنبال آن می ‏آيد... 📔تقريرات فلسفه امام خمينى قدس سره، ج‏۳، ص۴۷۳ @Talvihaat

#فلسفه_دانی فلسفه بدانیم؛ تشکیک در وجود تشکیک در وجود، در کنار اصالت وجود و حرکت جوهری، مهمترین آموزه هستی شناختی حکمت متعالیه است. تشکیک نیز همانند اصالت وجود، تقریری تنزیهی دارد. مطابق این تقریر، تشکیک به معنای نفی هر گونه ترکیب و البته نفی کثرت حاصل از ترکیب است. آموزه تشکیک، عهده دار تبیین تجمیع کثرت منهای ترکیب است. نفی ترکیب و در عین حال اصرار بر کثرت، هنری است که جز از عهده تشکیک بر نمی آید. @Talvihaat

السلام علیک یا اباعبدالله

#فلسفه_دانی فلسفه بدانیم؛ فلسفه اعم علوم علامه طباطبایی، در نهایة الحکمه، همچون سایر فلاسفه اسلامی، فلسفه را اعم علوم و مقدم بر همه آنها معرفی می کند. معنای این حرف، تاثیر خودآگاه یا ناخودآگاه مبانی فلسفی در پس زمینه اندیشه دانشمندان همه علوم است. دانشمند، خواه فیزیکدان یا روانشناس، زیست شناس یا حتی ریاضی دان، حتی و البته اغلب ناخودآگاه، به مثابه نماینده یک مکتب فلسفی در علم رفتار می کند. او از این «نمایندگی» گریزی ندارد. دانشمندان همگی، نمایندگان فلسفه در علوم مورد مطالعه خود هستند. @Talvihaat