‌دلم یه سوپرایز میخواد، یه اتفاق خوب و قشنگ، یه چیزی که انتظارش رو ندارم یهو از سقف بیوفته تو دامنم، من تلاشی نکنم فقط اون اتفاق قشنگ بیوفته . با هرکی مثل خودش ؟ امکان نداره که من اینقدر بی لول باشم .

مگر من از وطنم چه می‌خواستم به غیر از تکه‌ای نان‌، گوشه‌ای امن، جیبی با حرمت بارانی از عشق، پنجره‌ای باز که آزادی و عشق به من دهد؛ من چه می‌خواستم در این حد، که به من نداد؟

من در لاک خودم راحت ترم. انجا میشد ارام و بی دغدغه زندگی کرد!»

کی فهمیدی بزرگ شدی؟! روزی که با چشم‌هایی که با گریه تار میدید به انجام دادن کارهام ادامه دادم.

و فهمیدم آدم می‌تواند هرگز کسی را ندیده باشد و نشناسد اما با اندوه و زخم او، قلبش هزاران تکه بشود.

ما زخمی آغوش هایی هستیم که به امن بودن صاحبانشان ایمان داشتیم.

سرانجام به ادبیات رو آوردم ؛ که پیوسته پناهگاه کسانی‌ست که نمی‌دانند سر پرشور خود را کجا بر زمین بگذارند .

اِعتماد،اِحترام،تعهد! تو یکیش گند بزنی هرسه رو اَز دست میدی. در سکوتِ شب، انسان به خودش نزدیک‌تر از همیشه است.

سرانجام به ادبیات رو آوردم ؛ که پیوسته پناهگاه کسانی‌ست که نمی‌دانند سر پرشور خود را کجا بر زمین بگذارند .

اِعتماد،اِحترام،تعهد! تو یکیش گند بزنی هرسه رو اَز دست میدی.

- غمگینم، به اندازه یِ آخرین باری که بغلت کردمو نمیدونستم آخرین باره...

تو فیلم Damage یه دیالوگ خیلی خوب هست. میگه "آدم‌های آسیب‌دیده خطرناک هستن، اونا میدونن که دووم میارن".