خیلی خسته و اندوهگینم. دلم میخواد همش غر بزنم ولی اینم کار خوبی نیست فقط همه رو ناراحت میکنم.
پول صرفا برای خوشگذرونی و لذت و احیای روح و این حرفا نیست.
وقتی از پول صحبت میشه منظور واقعا نیازه... درمان بیماری، خرید دارو، کارهای پزشکی که همیشه خدا تو این مملکت نرخش وحشتناک بوده... میدونید فکر میکنم دیگه گفتن اینچیزا واقعا خجالت نداره ولی بازم آزار دهندست.
همیشه وقتی میگفتن برو تجربی دندونپزشکی بیاری چون در آمدش خوبه حس افتضاحی پیدا میکردم. وقتی فکر میکردم تنها بخاطر پول برم یه شغلی اینقدر مرتبط با سلامتی انتخاب کنم روانم خراشیده میشد. همین حالا هم به طرز عجیبی از اسم این شغل هم حالم بهم میخوره... نه من با دندونپزشکا مشکل ندارم. مشکل بی قانونیه که یکی از متدوال ترین مشکلات آدمها رو به تجارت تبدیل میکنه... .
در مورد باقی چیزها هم همین شکلیه