خیلی خسته و اندوهگینم. دلم میخواد همش غر بزنم ولی اینم کار خوبی نیست فقط همه رو ناراحت میکنم.

پول صرفا برای خوشگذرونی و لذت و احیای روح و این حرفا نیست. وقتی از پول صحبت میشه منظور واقعا نیازه... درمان بیماری، خرید دارو، کارهای پزشکی که همیشه خدا تو این مملکت نرخش وحشتناک بوده... میدونید فکر میکنم دیگه گفتن اینچیزا واقعا خجالت نداره ولی بازم آزار دهندست.

همیشه وقتی میگفتن برو تجربی دندونپزشکی بیاری چون در آمدش خوبه حس افتضاحی پیدا میکردم. وقتی فکر میکردم تنها بخاطر پول برم یه شغلی اینقدر مرتبط با سلامتی انتخاب کنم روانم خراشیده میشد. همین حالا هم به طرز عجیبی از اسم این شغل هم حالم بهم میخوره... نه من با دندونپزشکا مشکل ندارم. مشکل بی قانونیه که یکی از متدوال ترین مشکلات آدمها رو به تجارت تبدیل میکنه... . در مورد باقی چیزها هم همین شکلیه

دوستان من کلا آدمی نیستم که پیامو نادیده بگیرم. اگه بیشتر از سه چهار ساعت پیامتو ندیدم احتمالا به خاطر این ایرادیه که پیامرسانا جدیدا برام پیدا کردن. بعضی پیامارو اصلا بهم نشون نمیده تا وقتی که خودم پیام بدم "مشتی زنده ای؟" یا خود طرف دوباره پیام بده. یا اینکه گم شده بین باقی که اونم... شرمندم. یه پیام جدید یا نقطه ای چیزی ارسال کنید برام بیاد.