این جالب نیست که نمیشه انتخاب کرد چه زمانی کار رو شروع کرد. قبلا اگه دختری میخواست بره سر کار داشت انتخاب میکرد. اما حالا یه موضوعی برای بقا شده.
من دوست دارم الان وقتمو صرف چیزهای دیگه ای کنم. نه اینکه نخوام کار کنم، دوست دارم الان رو طور دیگه ای بگذرونم.
اما نسبت به چیزهایی که در آینده قراره پیش بیاد باید یه کاری کنم و در آینده همه چیز سخت تر میشه.
ما همیشه عقبیم یا این یه توهمه؟
نمیشه جواب مطمئنی پیدا کرد در حالی که میبینیم زندگی خیلی تندتر از پیش داره پیش میره تا جایی که ما هم باید سرعت خودمونو با ماشین ها وفق بدیم.