منم فکر میکردم شاید عشق همینی باشه که اون فلانی بهت گفت،ولی خب به نظرم عشق یکم فراتر و متفاوت تر از این حرفاس،منظورم اینه که فکر میکنم عشق نباید وابسته به اون حسی باشه که به اون یه نفر داریم،چون در این صورت ما عاشق اون فرد نشدیم،صرفا عاشق حسی که بهمون منتقل میکنه شدیم،که خب ممکنه چنین عشقی اونقدر پایدار نباشه،شاید عشق واقعیه عشقیه که ما عاشق خود شخصیت و درون اون آدم بشیم،عاشق خودِ خود واقعیش،که این یعنی چه بخواد با من زندگی کنه و چه نخواد،من همچنان اون رو دوست داشته باشم . میفههمم چی میگی و باهات موافقم. ولی وقتی بهش فکر کردم، به چیزی فراتر از همه اینا متوجه شدم من هیچوقت قرار نیست عشق رو تجربه کنم. هیچ وقت قرار نیست عاشق باشم. قرار نیست معشوق باشم. و این خیلی دردناکه. خیلی زیاد. و نهببین. وقتی ما عاشق اون فرد میشیم میتونیم خوشحالی رو کنارش پیدا کنیم. میدونی، فکر کنم منظورم رو اشتباه رسوندم. اما میدونی، من نمیدونم منظورت چیه. ما چجوری عاشق یک چیز بد بشیم؟ آخه هیچ آدمی کامل نیست. نقص ها ایرادن. نمیتونیم تادیده بگیرمشون، ولی همونجور که گفتم احتمالا وقتی ما با وجود این نقص ها دوستشون داریم، میشه همون مورد دومی. آخرش رو میفهمم و باهات موافقم. اینکه چه بخواد چه نخواد. چه بتونم و چه نتونم. و ازت ممنونم که وفت گذاشتی و خوندی. و بازم بیشترتر ممنونم که اهمیت دادی و نظرت رو گفتی *)

هرچی بهش فکر میکنم نمیتونم عشق رو درون یک فرد خلاصه کنم.

و شاید مخالفت کنید ولی تنها جایی که واقعا عاشق میتونی باشی پیش خداست.

میدونید چی میگم.

اصلا ول کنید این قضیه رو الان که دارم بهش فکر میکنم دوباره سردرد گرفتم🥰 واقعا برام غیر قابل هضمه.

https://eitaa.com/Lest_wrong/31807 از این حرفت خیلی خوشم اومد واقعا درستش هم همینه. یه مقدار اگه بخوای دقیق تر نکاه کنی اینجوری میشه که عشق اصلی خداست چون منشا تمام کمالات هست و این دوست داشتنای دنیا پرتوی نور اون عشق اصلیه هستن . موافقم. آیینه. بازتاب و جلوه. همه چیز برمیگرده به خدا. و جدا از این. عشقی که بین بنده و خدا، موجود و ناموجود، کامل و ناقص، خالق و مخلوق به وجود میاد وصف ناپذیره. میدونی، خیلی عجیبه.

الان که نظرت راجع یه عشق عوض شده حست به اون کسی که دوستش داشتی چیه؟ پشیمونی؟ یا صرفا یه احساس زود گذر کودکانه؟ یا... . نظرم راجع به عشق عوض نشده. من نه میدونستم عشق چیه، و نه الان میدونم. من یبار فکر کنم تونستم عشق رو درک کنم (که صدبار گفتم) زمانی که سلوک توحیدی رو میخوندم. پشیمون نیستم. ناراحت نیستم. نمیدونم واقعا، من هنوز به عنوان یه انسان دوستش دارم. به عنوان کسی که می‌شناختم و مینشاسم.

واقعا نمیدونم. فکر کنم باید یکم بگذره که بتونم قضاوت کنم.

الان مسیر سیر و سلوک رو در پیش گرفتی؟ . الان؟ نه. کاش آره. اون موقع هم خیلی تحت تاثیر قرار داشتم. ناخودآگاه، آره.

من از اول ناشناس نبودم. جمع بندی حرفات چی میشه؟ اخر عاشق شیم یا نه؟ . عاشق شو، خیلیم زیاد بشو. انقدر زیاد که در اون عشق بمیر. اما عاشق خدا. نه عاشق بنده خدا.

با این اوصاف نظرت در باره‌ی ۶۵ چیه؟ . ممنون بابت یادآوری. بیشتر از من توی دراماهام غرق شدی💔 بعدم مگه چه نظری باید داشته باشم. هنوزم میگم آدم خوبیه و کار درست رو اون کرد. ان‌شاء‌الله منم به راه راست هدایت میشم.

میتونی حنانه‌ی مثلا پنج سال بعد رو توصیف کنی؟ با این دیدگاه جدیدی که به دست آوردی . آره. (نه) حنان هپنج سال یعد داره تو کنکور و دانشگاه و درساش خفه میشه از اونور مطمئنم این بین چندباری از شدت ناراحتی کل اجداد شیخی پور رو به فحش کشیده و گفته حیف که به تویی که زندگیم رو نابود کردی قول دادم خودکشی نکنم.