کرونا یادتونه چه بدبختی‌هایی داشتیم؟ کرونا نه صدای بمب داشت، نه موشک، ولی استرسش یه لحظه ولمون نمی‌کرد.. همش می‌ترسیدیم نکنه بگیریمش... هر چیزی رو الکل می‌زدیم، ماسک می‌زدیم، کمتر می‌رفتیم مدرسه، دانشگاه یا جاهای شلوغ؛ چون با خودمون می‌گفتیم اگه رعایت کنیم، شاید درگیرش نشیم... ولی جنگ اصلا یه چیز دیگه‌ست...اینجا دیگه چیزی دست تو نیست.. نه می‌دونی کی، کجا و چه ساعتی ممکنه موشک بخوره، نه راهی داری جلوش رو بگیری.. همین که هیچ‌چیز قابل پیش‌بینی نیست، از همه بیشتر آدمو تحت فشار می‌ذاره... کرونا رو می‌شد یه‌جورایی با رعایت کردن کنترل کرد، ولی جنگ، نه می‌شه جلوش رو گرفت، نه می‌شه چیزی رو تضمین کرد...

بدبخت‌تر از این غربگراها هم مگه داریم؟ کارزار راه انداختن که انقلابی‌ها و تندروها برن جنوب بجنگن... خب همین الان که تو جنوب دارن می‌جنگن، اینا کین؟ نکنه فکر کردین غربگراها زیر توپ و آتیش و گلوله‌ان و پشت لانچر شهید میشن؟ والا تا جایی که یادمون میاد، جنگ و بدو‌بدو و جون دادن همیشه پای انقلابی‌ها بوده... صندلی، پست و مقام و عیش و نوش هم همیشه سهم همینایی بوده که همیشه خودشون رو تافته جدا بافته از ملت میبینن..

امروز تاریخ تولد، شناسنامه‌ای حضرت آقاست... تولدت مبارک تو آسمونا فرمانده...

آقا سید مصطفی خامنه‌ای، برادر بزرگ‌ترِ حضرت آقا، در صحبت‌هاشون از برادر کوچکترشون با عنوان «مقام معظم رهبری» یاد می‌کنن... احترام برادر بزرگ‌تر به برادر کوچک‌تر،واقعا ستودنیه...

یه پهپاد لوکاس تو بندرعباس زدیم..

بعد از نبویان و ابراهیم رضایی نوبت رسید به منان رئیسی نماینده قم که از هیئت رییسه کمیسیون عمران مجلس، کنار گذاشته بشه!😏

خیلی اوضاع آخرالزمانیه.. کارمند دانشگاه علامه به دلیل تذکر حجاب، از دانشگاه اخراج شد...

برای همین چیزاست که میگم عکس‌ شخصی‌تون رو پروفایل نذارید... اخاذی با عکس پروفایل در همدان و لرستان!

حالا فکر کن با هوش مصنوعی از یکی عکس مستهجن بسازن... به نظرت چند نفر می‌فهمن فیکه؟ تا بخوای ثابت کنی الکیه، آبروتو بردن..

صداوسیما به بمب و موشک میگه «پرتابه»؛ شما دیگه این واژه رو تکرار نکنید! جوری میگن پرتابه که انگار یه دمپایی یا یه سنگ یا چوب به سمت ما پرت شده، نه موشک و بمب!

✍تک‌تک اون سربازایی که شهید شدن، یه دنیا برای یه خونواده بودن... یکی نورِ چشمِ مادرش بود، یکی تکیه‌گاه پدرش،یکی تمام امید یه خواهر، شاید هم همه‌ی زندگی یه همسر یا نامزد... فکرشو بکن... طرف تو آسایشگاه خوابیده، اصلا خبر نداره چند ثانیه دیگه قراره موشک بخوره اونجا... نه فرصت داره از جاش بلند شه، نه فرصت فرار، نه حتی خداحافظی... بعد از اون، سخت‌ترین قسمت ماجراست... اینکه یکی بره درِ خونه یه مادر رو بزنه و بگه: «پسرت تو حمله آمریکا شهید شده.» اونجا دیگه فقط یه سرباز شهید نشده؛ یه خونه یه خانواده،یه مادر برای همیشه رنگِ داغ و انتظار می‌گیره... #شهدای_آسایشگاه_بمپور