آدم‌ها می‌پرسن خوبی؟ و از قول هلالی جغتایی می‌خوام تایپ کنم که: "صبر اندک را بگویم، یا غم بسیار را؟" و بعد هم از صبر اندک بگم و هم از غم بسیار. ولی خب. اکتفا میکنم به خوبم و خانواده خوبن و شما و عیالِ خونه‌تون چطورید. ناجالب و ناواقِعی.

خوشحال باش.

این روزا، از خواب بیدار می‌شم و سلام می‌کنم. صبح بخیر می‌گم، صبحانه نمی‌خورم و مشغول روزمرگی می‌شم. کتاب می‌خونم و با این مستطیلِ نوری مشغولم، ظرف می‌شورم، غذا می‌خورم، با دوستام صحبت می‌کنم، با خانواده هم همینطور؛ صحبت می‌کنم و می‌خندم؛ باشگاه می‌رم. حرف‌ها می‌شنوم و سکوت می‌کنم. در نهایتِ روز هم شب بخیر می‌گم و می‌رم توی اتاق. در رو می‌بندم، بعد پشتِ در سُر می‌خورم و می‌شینم. و حالا اشک‌هام روونه‌ی صورتم می‌شن. کاش این روزهایِ "نادوست‌داشتنی" هرچه زودتر بگذرن و تموم شن.

درود و نور. در جوار حرم مطهر شآهِ خراسان، آقا علی‌بن‌موسی‌الرضا‹؏›، به یاد و دعاگویِ چنل‌های: آذر _ مشکی‌غم‌رنگ _ کنده‌ی‌سبز _ کشتارگاه _ رویش _ گیله‌گل _ خانه‌ی‌دوست _ کلبه‌ی چوبی _ بیگانه _ معشوقه‌ی‌آفتاب‌گردان _ شوکا _ تلما _ آنچه بر فنیا می‌گذرد _ چای‌خونه نازنین _ آیه _ منیب _ اندوه‌پرست _ دست‌های‌آبی _ راوی می‌گوید _ قوی _ کنج چیکآ _ تی‌بگ‌با‌عصاره‌ی‌پونه _ بوم تنهایی + تمامیِ عزیزانی که اسم چنلشون این‌جا و به خاطرِ حواس من ذکر نشد. و تک‌‌به‌تکِ اهآلیِ تـینـٰار💗

خانومی که از نزدیک هم‌خوشگله

دیدنِ دخت، گرم و نرم بود. مثلِ یه پناه، خونه؛ همون‌طور آشنا، همون‌طور دوست‌داشتنی. [دیدارِ یارِ غایب، دانی چه ذوق دارد؟ ابري که در بیابان، بر تشنه‌ای ببارد..]

عزیزِمن

شاید اون کسی که دوربین رو اختراع کرد؛ هیچوقت نمی‌دونست عکس ها میتونن چه قدرتی داشته باشن! . نمی‌دونست آدما می تونن با دیدن یه عکس برگردن به یه روز خاص و ثانیه به ثانیه‌ش رو مرور کنن و همراه با آدم های توی عکس متوقف بشن.. . نمی‌دونست یه روزی آدما می‌شینن پای آلبوم عکسهاشون و تازه میفهمن زمان سریع تر از چیزی که فکر می‌کردن گذشته.. . نمی‌دونست با یه عکس میشه خونه‌هایی رو دید که سال ها پیش خراب شدن، به آدم‌هایی نگاه کرد که مدت هاست کنارمون نیستن، مکان هایی رو دید که هیچوقت اونجا نرفتی.. . نمی‌دونست گاهی نگاه کردن به یه عکس می‌تونه احساسات قدیمی، همون احساساتی که سال هاست از دست دادی رو زنده کنه! می‌تونه همزمان باعث خنده و اشکت بشه؛می‌تونه رفع دلتنگی کنه یا حتی بیشتر دلتنگت کنه! آدم‌هایی که از عکس‌ گرفتن فرار میکنن، همونایی هستن که بهتر از هر کسی از قدرت عکس ها با خبرن. اونا می‌دونن عکسی که تو یه لحظه ثبت میشه برای یه عمر خاطره می‌سازه. _حسین حائریان📜