اتفاقات همیشه آدم رو غافلگیر میکنن ولی تو باید بتونی خودتو جمع کنی و دوباره شروع کنی، حتی اگر بار صدم باشه
ما برای بعضی آدمها فقط پناهگاهی هستیم تا وقتی خانهای امن پیدا کنندُ بروند . . .️
شاید من همیشه احساس پوچ بودن میکنم چون قسمت هایی از خودم رو در تمام چیزهایی که دوست داشتم جا گذاشتم.
بعضی وقتها صدای استخوانهایم را میشنوم که زیر بار تمام زندگیهایی که نکردهام، خم میشوند.
تو فکر میکنی هیچچیز تغییر نکرده. اما اگه یه کوچولو دقیقتر نگاه کنی، میبینی آدمی که امروز هستی، کمی آرومتر، کمی فهمیدهتر و کمی صبورتره.