-...

_مگذار این همه با آینه ها سر به سر ای سنگ که ندارم سر جنگ و نه به دل واهمه از جنگ " که به خون جگر دیو سپید است مرا چنگ مکش اینگونه به رخ صورتکا رنگ و رویت را ._@witch_writer ✧°

فردا مگه امتحانههه چرا همه میگن فرداسس فلوریا

ولی جدا و بیشوخی ریاضی>> نمیدونم چرا خیلی دوسش دارم فلوریا

نه بابا این پیامه برای میانترم بوده فوروارد کردم😂 امتحان سه شنبه س -آدونا

-پری

به من دست‌کشِ کورالین بدهید؛ -پری

امروز بعد از چندین ماه دوباره کورالین رو دیدم؛برای بیش‌ از حدُّمین بار.. و خیلی خیلی عجیب بود. جدای از فضایِ خودِ داستان که آدمِ بزرگ رو هم از پا در می‌آورد، من رو برد به ۸ سالگیم؛ به اولین باری که تبلیغِ این انیمیشن رو توی سی‌دی دیدم،و اون صحنه هارو حفظ کردم؛ به اولین باری که کامل دیدمش و به ترسی که توی کودکیم تجربه‌اش کردم... چیه این ذهن؟ توی تداعیِ احساس،غیرِ قابل توصیفه.. -پری

امروز بعد از چندین ماه دوباره کورالین رو دیدم؛برای بیش‌ از حدُّمین بار.. و خیلی خیلی عجیب بود. جدای از فضایِ خودِ داستان که آدمِ بزرگ رو هم از پا در می‌آورد، من رو برد به ۸ سالگیم؛ به اولین باری که تبلیغِ این انیمیشن رو توی سی‌دی دیدم،و اون صحنه هارو حفظ کردم؛ به اولین باری که کامل دیدمش و به ترسی که توی کودکیم تجربه‌اش کردم... چیه این ذهن؟ توی تداعیِ احساس،غیرِ قابل توصیفه.. -پری

-چطور میشه بعد از ۷-۸ سال،همون حس رو،همونقدر عمیق تجربه کرد؟! همون ترس،همون وَهم،همون استرس و سردرگمی‌‌ای که یک دختربچه تجربه کرد رو،امروز توی نوجوونی تجربه کردم؛برای چندمین بار.. چی داره این انیمیشن؟یا..چی داره این خاطره؟ مگه اون احساسِ اولین‌بار چقدر عمیق بود که هیچوقت موقعِ دیدن این انیمیشن،از شدتش کم نمی‌شه؟ -پری