شما

از‌ اون لبخند بزرگا زدم .

میو.

تو فرشتمی!

گمشده‌ام… در دنیای آدم‌هایی که می‌خندند، اما خنده‌هایشان به قلبم نفوذ نمی‌کند. گمشده‌ام میان دست‌هایی که دراز می‌شوند، اما هیچ‌کدام برای نجات نیست. اینجا، من هستم و پژواک تنهایی‌ام.. صدا می‌زنم، اما هیچ‌کس نمی‌شنود. می‌دوم، اما هر مسیر به بن‌بست‌های تکراری ختم می‌شود. در این دنیای بی‌رنگ تنها چیزی که دارم، خاطراتی است که هیچ‌وقت اتفاق نیفتادند.. ۱۷ می ۲۰۲۶

وضیعت ما سر کلاس زبان ادبیات تصویر سازی عکاسی عربی دینی به روایت تصویر:

اگه این بهترین لحظه نیست پس چیه خدایااااا🛐

چییییی بالا اومدد