«چو گنجشکی در مشتِ کودکی گرفتار، که می‌فشاردش و او مرگ را جرعه‌جرعه می‌نوشد؛ و کودک، بی‌خبر از رنجِ او، سرگرم بازی‌ست. نه آن کودک را خردی‌ست تا دلش به حالِ او بسوزد، نه آن پرنده را بالی‌ست تا بگشاید و بگریزد.»

بزن تبر به جانم، درختِ دل دگر نایی ندارد..

ـ هو القاضی

که مولایمان علیست =))))