عادت کردن به تنهایی خیلی عجیبه، گاهی دلت میخواد روزمرگیاتو واسه یکی تعریف کنی و یکی کنارت باشه، اما به همون اندازه دوسداری از آدما فاصله بگیری، چون حس میکنی هیچ نقطه مشترکی با هیچکس نداری .
_TwilightTears
من ممکنه شبانه روز دلتنگه آدمی باشم که اگه برگرده به هیچ وجه دیگه قبولش نکنم تو زندگیم ، بحث علاقه نیست ، بحث دوست داشتن یا نداشتن اون شخص نیست ، بحث آزار و عذابیه که با رفتنش به روحم تحمیل کرده و دوباره نمیخوام تکرار بشه.