خیلی دوست دارم از جمله "این راهی که میری تهش بن بسته" استفاده کنم ولی متاسفانه من خودمم تو همون راهم
یه ۱۰ سال از اون آیندهای که قرار بود گذشتهم جلوش زانو بزنه گذشته ولی هنوز هیچی به هیچی.
پدرم هر وقتی منو تو خونه میدید یه کاری ازم میخواست یه روزایی بود که چیزی به ذهنش نمیرسید یه چوب پرت میکرد میگفت بدو بیارش.