---

خدایا… یک روز دیگه گذشت و من هنوز زیر سایه‌ی مهربونی تو آرومم. برای تمام لحظه‌هایی که امروز داشتم—چه خوب، چه سخت—شکر. برای درس‌ها، برای آدم‌ها، برای لبخندها و حتی برای دردهایی که رشد می‌سازن، شکر. امشب با دلی آروم می‌خوابم، چون می‌دونم همیشه کنارمی… حتی وقتی فراموشت می‌کنم 🤍✨ روز ۶۷ شکرگزاری.

یکی یه‌چیزی گفت بهم که خیلی قشنگ بود برام ؛ می‌گفت میتونی گناه کنی خدا که حرفی نداره ، فقط به چند شرط ، اینکه غذای خدارو نخوری ، رو زمین خدا راه نری ، با اکسیژن خدا نفس نکشی‌.

بعدش میگفت طرف یه بند انگشت نداره ، فکر می‌کنه اینو نداره خدا کم داده ، نمیگه بقیه اعضای‌بدنم روهم خدا داده.

مگه چیزی داریم به‌جز چیزهایی که خدا بهمون داده؟

اگه همینارو یه آدم بهمون میداد می‌گفتیم چقدر فلانی خوب و بامعرفته. دمش گرم. ولی چون از اول رو این زمین بودیم ، از اول رو زمین خدا خوردیم ، شاید به چشِمون نیاد.

لحظه گرگ و میش ، جزو معدود سریال‌های تلویزیونی مورد علاقمه.

پهلوی فقط در یک حالت برمیگرده اونم وقتیه که پرستار بگه برگرد میخوام آمپولتُ بزنم.

بابت امروز دلم قیری ویری می‌ره و اینجوری‌ام که کتررعمنفینفیفنیفصفهفنژازخغبهغیغخ

بچه‌ها به مناسبت ۲۲ بهمن سالروز پیروزی انقلاب اسلامی ، به اوناییکه اسمشون سالروز هست جایزه میدیم.