کاش یه چیزی مثل هندزفری وجود داشت که بجای آهنگ ازش "سکوت" پخش میشد؛ هر جا نیاز به آرامش و سکوت داشتی میذاشتی تو گوشِت و پلیش میکردی و همه جا ساکت میشد.
بياين به اين فكر كنيم كه تهش همه ميرن و فقط خودمون ميمونيم؛ پس چه دليلی داره كه انقدر به آدمای اطرافمون فكر كنيم و نگران طرز فكرشون نسبت به خودمون باشيم؟
متنفرم از آدم هایی که در حقم بدی میکنن و بعدش میان بار ها عذرخواهی میکنن تا ببخشمشون و همه چیز عین قبل بشه؛ شاید به زبون بیارم که بخشیدمت ولی دیگه از چشمم افتادی و هیچ ارزشی برام نداری.
بیخیالی رو تمرین کنید؛
یکسری از آدمها حتی ارزش اینو ندارن که
بخواید یه قسمت از فکرتون رو بهشون
مشغول کنید..