بياين به اين فكر كنيم كه تهش همه ميرن و فقط خودمون ميمونيم؛ پس چه دليلی داره كه انقدر به آدمای اطرافمون فكر كنيم و نگران طرز فكرشون نسبت به خودمون باشيم؟
متنفرم از آدم هایی که در حقم بدی میکنن و بعدش میان بار ها عذرخواهی میکنن تا ببخشمشون و همه چیز عین قبل بشه؛ شاید به زبون بیارم که بخشیدمت ولی دیگه از چشمم افتادی و هیچ ارزشی برام نداری.
بیخیالی رو تمرین کنید؛
یکسری از آدمها حتی ارزش اینو ندارن که
بخواید یه قسمت از فکرتون رو بهشون
مشغول کنید..
سنگی که پرت میشه
حرفی که زده میشه
موقعیتی که ازدست میره
زمانی که میگذره
و دلی که بشکنه
هیچوقت نمیشه اینارو برگردوند،
حواسمون باشه .
از آدمای مودی فاصله بگیرید تا بفهمن که تغییر رفتار بی دلیل، جذابیت خاصی واسه هیچ آدمی نداره و قرار نیست اونا هر طور دلشون خواست رفتار کنن و شما همیشه کنارشون باشید! شما مسئولیتِ کمبود عاطفی و مشکلِ روانی بقیه رو ندارید!! شما تنها و تنها مسئولیت آروم نگه داشتن روح و جسم خودتونو دارید .