گاهی تو دل آدم
پر از درد و دله
پر از درخواست و خواهشه
پر از ...
ولی وقتی میخوای به زبون بیاریش
انگار نمیتونی ...
انگاری قدرت تکلم نداری
حرفات و صدات میشن صدای سکوت !
و به جای استفاده از کلمات
فقط آه میکشی
این قطره های اشکت میشن همون
حرف های ناگفته ..
پس از تحمل آن همه درد ،
کسی که به مقصد میرسد
دیگر همانی نیست که به راه افتاده بود .
اصلا چت کردن با آدمایی که در کسری از ثانیه
پیامتو سین میکنن،
یه طور دیگه حال میده..:)