« در نهایت کسي قلبت را می‌شکند که به او گفته بودي از شکسته شدن خسته‌اي .. »

تو اگه آرایه ادبی بودی، جان‌بخشی بودی.

بغل چطور اختراع شد؟ وقتی بهشت عزوجل اختراع شد حوا که لب گشود غزل اختراع شد در چشم های خسته ی مردی نگاه کرد نزدیک ظهر بود بغل اختراع شد آهی کشیدو آه دلش رفت و رفت و رفت تا هاله ای به دور زحل اختراع شد حوا بلوچ بود ولی در خلیج فارس رقصیده و در حجاز،هُبَل اختراع شد...

یکی از سخت ترین کارهای دنیا اینه که قید یکی رو بزنی چون اون قید تورو زده..!

نصف بیشتر حرف نزدنا و سوال نکردنا، به خاطر ترس از جوابیه که میخوای بشنوی.

یه خیابون هست طرفای پاسداران تهران: اسم کوچه هاش همه برگرفته از عاشق و معشوق های ادبیات ایرانه. شیرین،خسرو،فرهاد،لیلی... و همه شون بن بسته :))))

آمدی؟ جانم به قربانت ولی در غیبتت، یک نفر آمد که حالا کل دنیامم شده:)

"و در نهایت خوشا به حال کسانی که پایان داستانشان اینگونه رقم میخورد:)"

در سَرِ عُشّاق شعَف می ماند آخَر این جنگ،شَرف می ماند..🇮🇷

مراقبِ خودت باش ، تو تمامِ امیدِ مرا با خودت داری . .

اگربماند،عشق است اگرتمام‌شود،داستان‌عشقاست واگر‌هرگزشروع‌نشود،شعراست(:

اگه یه خداحافظی درد داره،معنیش اینه که تو از زمانت خیلی خوب استفاده کردی...