محرم آغاز یادآوری این حقیقت است که تاریخ با سکوت در برابر ظلم عوض نمیشود. حسین(ع) ایستاد تا آزادگی، ایثار و مقاومت در برابر باطل زنده بماند؛ امروز هم مکتب عاشورا چراغ راه دلهای بیدار است.
#محرم_١٤٤٨ه
#عزیزم_حسین
«بچه سید»
در کربلا #اماننامه سازش با یزید، کنار گذاشتن سلاح، رها کردن حسین ع و دست کشیدن از جنگ، درست در چنین ایامی برای فرزندان ام البنین س آورده شد.
حالا امروز هم توافق مصالحه با آمریکا، کنار گذاشتن قدرت هستهای، رها کردن خونخواهی خامنهای شهید و دست کشیدن از جنگ در شُرف امضا شدن است.
«نزدیک صبح»
چند توصیه دلسوزانه؛
۱. از بیتالمال برای تبلیغ تفاهم و توافق هزینه نکنید.
۲. فقط امروز را نبینید، توافق را مقدس و حیثیتی نکنید و دوقطبی نسازید. شاید فردا اتفاق دیگری افتاد.
۳. برای دفاع از توافق از افراد مودب و باسواد بهره ببرید، اجاره وکیلالدولههایِ انحرافیِ بیاخلاق برای مالهکشی و برخورد چالهمیدانی با منتقدان راهکار مناسبی نیست.
۴. منتقدان را تحمل کنید و به مردم پاسخگو باشید، ثروتی بالاتر از این مردم مومن نیست. اگر واقعاً فکر میکنید کار درستی کردهاید با سلاح منطق و استدلال از آن دفاع کنید.
۵. از رهبر حکیم انقلاب برای توجیه تصمیمگیری و تصمیمسازی هزینه نکنید.
«ابراهیم رضایی»
بسمه تعالی
ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
جناب آقای دکتر مسعود پزشکیان
و نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی
سلام علیکم
این نامه نه از سر عادت به گلایه، بلکه از سر درد و مسئولیتی است که سالها در سکوت تحمل شده است. سخن از قشری است که ستونهای امنیت این کشور بر شانههای آنان استوار است؛ پرسنل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران. همانانی که اگر لحظهای از مأموریت خود غفلت کنند، امنیت ملی به خطر میافتد، اما سالهاست که معیشت آنان در حاشیه تصمیمها و وعدهها باقی مانده است.
واقعیتی که نمیتوان آن را پنهان کرد این است که امروز فاصله میان هزینههای واقعی زندگی و حقوق دریافتی بسیاری از کارکنان نیروهای مسلح به شکافی عمیق تبدیل شده است. تورم افسارگسیخته، قیمت سرسامآور مسکن، هزینههای درمان و آموزش، فشار سنگینی را بر خانوادههایی وارد کرده که سرپرستانشان شب و روز برای امنیت همین کشور ایستادهاند.
پرسش صریح و جدی اینجاست:
چگونه ممکن است کسانی که باید ضامن امنیت کشور باشند، خود درگیر ناامنی معیشتی باشند؟
چگونه میتوان از سربازی که در مرزهای دورافتاده و شرایط سخت خدمت میکند انتظار تمرکز کامل داشت، در حالی که ذهن او درگیر اجاره خانه، هزینه درمان فرزند یا بدهیهای روزمره است؟
جناب آقای رئیسجمهور
نمایندگان محترم مجلس
عدالت اجتماعی زمانی معنا دارد که شامل حال همه اقشار، بهویژه حافظان امنیت کشور نیز بشود. نمیتوان از ایثار، فداکاری و آمادگی دائمی سخن گفت، اما در عمل حداقلهای معیشتی آنان را به تصمیمهای آینده و وعدههای تکراری موکول کرد.
پرسنل نیروهای مسلح نه اهل جنجال رسانهایاند و نه امکان مطالبهگری علنی دارند. انضباط سازمانی آنان را به سکوت واداشته است؛ سکوتی که نباید به بیتوجهی تعبیر شود. این سکوت نشانه رضایت نیست، بلکه نشانه صبر است؛ صبری که اگرچه نجیبانه است، اما نباید تا مرز فرسایش ادامه پیدا کند.
امروز انتظار میرود دولت و مجلس با نگاهی جدی، شجاعانه و مسئولانه به مسئله حقوق و مزایای نیروهای مسلح ورود کنند. اصلاح واقعی نظام پرداخت، افزایش متناسب با تورم، توجه جدی به مسکن و خدمات رفاهی، و رفع تبعیضهای موجود در نظام جبران خدمت، دیگر یک مطالبه ساده نیست؛ بلکه ضرورتی برای حفظ روحیه، کرامت و کارآمدی مدافعان کشور است.
اقتدار یک کشور تنها با تجهیزات و بودجههای دفاعی سنجیده نمیشود؛ اقتدار واقعی در شأن و منزلت کسانی است که آن تجهیزات را به کار میگیرند. اگر مدافعان وطن از دغدغههای ابتدایی زندگی رها باشند، امنیت کشور نیز استوارتر خواهد بود.
امید است مسئولان عالی کشور صدای این مطالبه بهحق را پیش از آنکه به زخمی عمیق در بدنه نیروهای مسلح تبدیل شود، با تدبیر و اقدام عملی پاسخ دهند.
با احترام
جانباز مدافع حرم سرهنگ پاسدار عبدالمجید عفری،،،سوسنگرد
✍🏻ارسالی #مخاطب